نقش وحدت ملی در تداوم استقلال‌طلبی

نقش وحدت ملی در تداوم استقلال‌طلبی

انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ در واقع یک حرکت استقلال‌طلبانه و ضد‌استکباری بود که با اتحاد ملت ایران به‌پیروزی رسید و اگر جز این اتحاد و هماهنگی بود، امکان پیروزی این انقلاب و این حرکت استقلال‌طلبانه در برابر رژیم پهلوی ــ که از سوی آمریکا و غرب کاملا حمایت می‌شد ــ وجود نداشت.
نویسنده مسعود رضایی | تحلیلگر مسائل سیاسی
 
در طول سال‌های بعد از انقلاب هم مهم‌ترین عاملی که توانسته توطئه‌های دشمنان را خنثی کند و علی‌رغم همه فشارهایی که وارد کردند، امکان پیروزی را به آنها در برابر نظام جمهوری اسلامی ندهد، همین اتحاد مردم ایران و در واقع گرد‌آمدن و هم‌فکر‌بودن آنها در مسیر استقلال و مبارزه با استکبار بوده است.این نکته‌ای است که خود کشورهای استکباری و به‌خصوص آمریکا به آن پی برده‌اند و عمق ماجرا را دریافته‌اند. بنابراین نقطه ثقل حملات آنها نیز همین موضوع است و تلاش می‌کنند این اتحاد را به‌هر نحو ممکن بر هم بزنند. یک‌روز با طرح مسائل منطقه‌ای، قومیتی و زبانی این مسیر را دنبال می‌کنند، یک‌روز هم از طریق بزرگ‌نمایی اختلافات سیاسی بین فعالان و کنشگران سیاسی و هر روز به بهانه‌ای تلاش می‌کنند این عامل را از میان ببرند؛ بنابراین هدف عمده‌شان همین است و ازآنجاکه در واقع رهبری نظام را عامل محوری در وحدت مردم می‌دانند و نقش آن را به‌خوبی شناخته‌اند، محور اصلی دیگر حملات آنها نیز مساله رهبری است و انواع‌و‌اقسام ترفندها را در این راستا به‌کار می‌گیرند. 
علی‌رغم این‌که به هر حال در مقاطعی یک‌سری تنش‌هایی درکشور به‌وجود آمده، ولی هوشیاری و دقت مردم ایران موجب شده این اصطلاحا اختلافات و تنش‌ها از حد مشخصی بالاتر نرود و همواره وقتی چنین مسائلی پیش آمده، مردم به این نکته کاملا توجه کرده‌اند که دشمنان سعی می‌کنند با دمیدن در آتش اختلافات، آنها را برافروخته‌تر کنند. به‌همین دلیل مردم به‌صورت کلی خود را از این‌گونه فتنه‌ها کنار کشیده‌اند و اجازه نداده‌اند آن توطئه‌ها موفق شود. 
ما یکی از بارزترین نمونه‌های هوشیاری مردم ایران را درجنگ۱۲روزه می‌بینیم. در زمانی که آمریکا و رژیم‌صهیونیستی و تمام متحدان غربی و منطقه‌ای‌شان تلاش و برنامه‌ریزی کردند تا به یک حرکت اعتراضی بزرگ در ایران دامن بزنند و با حمله خود به ایران، یک جنگ همه‌جانبه را هم از نظر تهاجم خارجی و هم از نظر تنش‌های داخلی در کشور به وجود آورند، با یک حرکت بسیار هوشمندانه از طرف مردم ایران مواجه شدند. مردم به‌خوبی تشخیص دادند که هدف دشمن چیست و براساس تجربه ۴۵ ساله خود، مسیر درست را انتخاب کردند و واقعا ــ به تعبیر دقیق قضیه ــ یک «تودهنی بسیار محکم» به مجموعه دشمنان وارد کردند. 
اما باید به این قضیه توجه داشته باشیم که دشمنان ما از ادامه فعالیت‌های خود دست برنمی‌دارند. آنها مرتبا به شیوه‌های گوناگون این مسیر را ادامه می‌دهند و این توطئه‌ها را دنبال می‌کنند و هر روز به یک موضوع، سوژه یا مساله توجه کرده، آن را بزرگ‌نمایی می‌کنند و حداکثر تلاش خود را می‌کنند که بتوانند آن را به یک موضوع اختلافی بزرگ تبدیل کنند‌؛ به‌گونه‌ای که جامعه، نه‌فقط سیاستمداران و کنشگران سیاسی، بلکه کل مردم، به دو یا چند دسته تقسیم شوند و درحقیقت مردم در برابر مردم قرار گیرند‌؛ یعنی یک برخورد داخلی در میان جامعه شکل بگیرد. این بهترین شرایطی است که دشمنان ما برای خود متصور هستند. 
توصیه‌ای که مقام معظم رهبری در ابتدا و در اولویت همه توصیه‌های خود مطرح کردند، همین حفظ وحدت بود. کمااین‌که در جریان جنگ ۱۲ روزه و شاید بعد از آن بود که ایشان توصیه‌های چندگانه‌ای را مطرح کردند که در راس آنها همین توصیه به وحدت بود. ایشان حتی از «اتحاد مقدس مردم ایران» یاد کردند و آن را امری مقدس دانستند و تا حدی فراتر از یک مساله ملی، آن را تبدیل به یک امر شرعی، دینی و قدسی کردند و این، اهمیت ماجرا را از نظر ایشان نشان می‌دهد. 
مردم ایران نیز مردمی هستند که این تجربه ۴۵ ساله را دارند و با چنین تجربه گرانبهایی نشان داده‌اند ــ نه در حد شعار، بلکه در عمل ــ که در مقاطع حساس مسیر درست را می‌روند. نیروی هوشیاری، هوشمندی و دقت نظر آنها از مجموعه کارگزاران سیاسی، فرهنگی و تبلیغاتی دنیای استکباری که همه تلاش خود را برای شکستن این اتحاد در قالب یک جنگ شناختی به‌کار گرفته‌اند، بیشتر است و مردم نشان داده‌اند اسیر این فتنه‌ها نمی‌شوند. این تجربه باعث می‌شود ما نسبت به آینده نیز بسیار خوشبین باشیم و در واقع با امیدواری کامل و با ضرس قاطع بگوییم که مردم همچنان این مسیر خود را ادامه خواهند داد. 
این سخن به‌معنای آن نیست که اختلاف‌نظرهای داخلی وجود نداشته باشد یا بحث و انتقاد و گفتمان‌های مختلف در کشور مطرح نشود. این‌ها همه وجود دارد اما در یک چارچوب وحدت و اتحاد مقدس.

پیشنهادی باخبر