به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:
روزنامه جروزالمپست نوشت: چه زمانی و چرا توجیه افزایش نیروهای آمریکایی در حمایت از اعتراضات برای فشار بر تهران بر سر برنامه هستهایاش تغییر کرد؟
دولت آمریکا از مسئله حقوق بشر به عنوان یک کاتالیزور برای مشروعیتبخشی به آرایش تهاجمی خود در منطقه با شعار کمک در راه است استفاده کرد.
این روزنامه میافزاید: اگر برنامه هستهای ایران کاملاً «محو» شده بود، پس مذاکرات بر سر چیست؟ برنامه هستهای فقط یک ساختمان یا مجموعهای از سانتریفیوژها نیست، بلکه یک مجتمع صنعتی شامل دانش فنی، دادهها و زنجیره تأمین است. حملات نظامی میتواند توانایی عملیاتی و ذخایر را از ببرد، اما دانش علمی و اراده را نمیتوان با بمب حذف کرد.
برنامه هستهای نیز اکنون بیشتر یک نماد سیاسی برای فشار است. آمریکا به دنبال تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه است.
در همین حال، دانیل دیویس سرهنگ بازنشسته آمریکایی تاکید کرد: در موضوع اغتشاشات، اینطور نیست که همهچیز در ایران صرفاً به طور طبیعی شکل گرفته باشد. ما مدتهاست تحریمها را علیه ایران داریم و مشخصاً واحد پولی آنها را با هدف رقم زدن یک خیزش عمداً نابود کردیم. این حرکتی بود که ما با دستگاه استارلینک و یکسری چیزهای دیگر و ظاهرا برخی سلاحها، از آن پشتیبانی کردیم!
دیوس گفت: ما متحد مردم ایران نیستیم اما برای اینکه برویم و به آنجا حمله کنیم، بحث حمایتمان از مردم ایران را بهعنوان بهانه جنگ استفاده میکنیم و این، عملا قانون جنگل است.
