برابری با رکورد رونالدو، خاموش کردن منتقدان و فتح برنابئو

۲۰۲۵، سالی که کیلیان امباپه دهان دوست و دشمن را بست!

کیلیان امباپه در رئال مادرید

امباپه حالا برای بخش بزرگی از هواداران رئال «پادشاه برنابئو» به شمار می‌رود؛ اما اوضاع همیشه به این شکل نبوده است...

طرفداری | با سال درخشانی که ستاره فرانسوی دنیای فوتبال، کیلیان امباپه، به شکل انفرادی پشت سر گذاشت، دهانِ بددلان و بدبینان، منتقدان، دوست و‌ دشمن و خصوصاً بخشی از هواداران رئال مادرید را بست. هیچگاه در رابطه با استعداد و مهارت او شکی نداشتم و انتقادات بی‌جا همیشه برایم مایه تعجبم بود.

رابطه‌ امباپه با هواداران رئال مادرید مسیری چند مرحله‌ای بوده است؛ پر از فراز و فرود. سال‌ها قبل از پیوستنش، نام او دائماً به رئال گره می‌خورد و اوج تنش زمانی بود که در سال ۲۰۲۲ در آخرین لحظه تصمیم گرفت در پاری‌ سن‌ ژرمن بماند. بسیاری از هواداران رئال این تصمیم را نوعی «خیانت» تلقی کردند، بی‌آنکه حتی عضوی از آن تیم باشد و در شبکه‌های اجتماعی و در فضای رسانه‌ای علیه او موضع گرفتند.

از این‌رو، وقتی سرانجام در ۲۰۲۴ به رئال آمد، فضای احساسی هواداران ترکیبی از خوشحالی، کنجکاوی و بی‌اعتمادی بود؛ در واقع همه می‌خواستند ببینند آیا واقعاً ارزش این‌ همه حرف و حدیث و انتظار را داشته است یا خیر؟ با این حال، روز مراسم معارفه‌اش در برنابئو همه‌ چیز رنگ و روی دیگری داشت؛ ورزشگاه تقریباً پر شده بود، فریاد «امباپه امباپه» در همه‌جا شنیده می‌شد و پیراهن او با نام و شماره‌اش همه‌جا به چشم می‌خورد.

در عمل، بخش زیادی از هواداران، وقایع گذشته و تأخیر او در پیوستن به رئال را کنار گذاشتند و او را مثل یک «کهکشانی» جدید پذیرفتند؛ کسی که قرار بود بعد از دوران رونالدو، دوباره خط حمله‌ رئال را در بالاترین سطح ممکن تعریف کند.

شروع فوتبالی امباپه در مادرید بی‌تردید کامل و بی‌نقص نبود. در ماه‌های اول فصل ۲۵-۲۰۲۴ از نظر تاکتیکی و هماهنگی با تیم مشکل داشت؛ بعضی‌ها معتقد بودند بیش از حد توپ می‌خواهد، در کار دفاعی کمک زیادی نمی‌کند و تعادل تیم را بر هم زده است. هرچند آمار گلزنی‌اش بد نبود، اما انتظار عمومی از او این بود که فوراً و بی‌معطلی در سطح مسی و رونالدو ظاهر شود؛ بنابراین هر نمایش معمولی، برای بخشی از هواداران به‌ عنوان «کمتر از حد انتظار» تعبیر می‌شد. حتی در یکی از بازی‌های لالیگا عده‌ای از هواداران او را هو کردند؛ نشانه‌ای از این‌که هنوز زخم ماجرای ۲۰۲۲ و نتایج نه‌ چندان خوب تیم، کاملاً التیام نیافته است.

نقطه‌ چرخش رابطه‌ امباپه با برنابئو از جایی شروع شد که در بازی‌های بزرگ اروپا درخشید. هت‌تریک او مقابل منچسترسیتی در مرحله‌ پلی‌آف لیگ قهرمانان در برنابئو، و بازی استثنایی‌اش برابر المپیاکوس که هر چهار گل رئال را خودش زد، نگاه‌ها را کاملاً دگرگون کرد. علاوه بر این‌ها، با نزول بیش از اندازه و پرسرعت وینیسیوس پس از اتفاقات توپ طلا، در بازی‌های مهم لالیگا نیز بارها با گل‌ها و عملکرد فردی‌اش عملاً نجات‌بخش بود و نقش اصلی در پیروزی‌های سخت و مهم را بر عهده گرفت.

امروزه، امباپه برای بخش بزرگی از هواداران رئال «پادشاه برنابئو» است؛ دلیل این جایگاه، هم آمار خیره‌کننده‌ گلزنی اوست و هم این واقعیت که در بسیاری از مقاطع سخت فصل، او تنها بازیکنی بوده که سطح عملکردش افت نکرده و بار تیم را روی دوش کشیده است.

با این وجود، هنوز بخشی از هواداران، کاملاً بی‌قید و شرط شیفته‌ او نشده‌اند. نگرانی‌هایی در مورد وابستگی بیش از حد تیم به گل‌های او و کمرنگ شدن نقش بازیکنانی مثل وینیسیوس، رودریگو و حتی بلینگام در گلزنی مطرح شده است؛ در حالی که در حاشیه به‌ خصوص در فضای شبکه‌های اجتماعی، سؤال این است: اگر نتایج تیم بدتر شود، واکنش رفتاری و ذهنی امباپه چگونه خواهد بود؟

در مجموع عملکرد فوق‌العاده‌ او، به‌ ویژه در شب‌های بزرگ لیگ قهرمانان، باعث شده اکثریت هواداران کاملاً پشت او بایستند و از گذشته‌ پرتنش بین او و باشگاه عبور کنند. تفاوت اصلی امباپه‌ امروز با امباپه‌ دوران ۲۰۲۲ این است که حالا با عملکرد در زمین پاسخ می‌دهد، در رختکن نقش رهبری بیشتری پیدا کرده و در مصاحبه‌ها رفتاری متعادل‌تر دارد. و هر هوادار رئال همیشه به بازیکنی که هر هفته برایش برد و افتخار می‌آورد احترام می‌گذارد، حتی اگر روزی نسبت به او دلخوری و تردید داشته است.

امیرحسین صدر

دسامبر ۲۰۲۵

کیلیان امباپه
سال ۲۰۲۵ با ۵۹ گل برای کیلیان امباپه خاتمه یافت؛ برابری با رکورد رونالدو، خاموش کردن منتقدان و فتح برنابئو

کیلیان امباپه سال شگفت‌انگیز ۲۰۲۵ خود را با زدن گل شماره ۵۹ از روی نقطه پنالتی مقابل سویا به پایان رساند؛ گلی که باعث شد رکورد کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۳ در رئال مادرید را تکرار کند. این ۵۹ گل در تنها ۵۸ بازی به ثمر رسید. رسیدن به رکورد رونالدو، با توجه به مشکلاتی که رئال مادرید در این سال داشت (خروج کارلو آنچلوتی و سپس شروع ضعیف تیم زیر نظر جانشین او، ژابی آلونسو) دستاوردی بسیار چشمگیر است.

امباپه که به‌ تازگی ۲۷ ساله شد، در سال ۲۰۲۵ هفت گل هم برای تیم ملی فرانسه به ثمر رسانده و مجموع گل‌هایش برای باشگاه و کشور به ۶۶ رسیده است. این آمار هنوز با رکورد تاریخی ۹۱ گل لیونل مسی برای بارسلونا و آرژانتین در سال ۲۰۱۲ فاصله زیادی دارد، ولی شاید این مقایسه زود و بی‌جایی باشد.

در این مطلب، گزارشگران رئال مادرید در اتلتیک، گی‌یرمو رای و ماریو کورتگانا به سؤالاتی پاسخ می‌دهند تا روشن کنند امباپه چطور به این نقطه رسید و این دستاورد در چه چارچوبی باید برآورد شود.

مهم‌ترین چیز در مورد امباپه در این سال چه بوده است؟

رای: جدا از توانایی گلزنی‌اش، احتمالاً مهم‌ترین موضوع تغییر کامل رفتارش داخل و خارج از زمین است. فوق‌ستاره‌ای که در سال ۲۰۲۴ از پاری سن‌ ژرمن به مادرید پیوست، در بدو ورود چهره‌ای درون‌گرا و ساکت داشت، اما به‌ تدریج جایگاهش را در رختکن بالا برد و حالا یکی از رهبران تیم محسوب می‌شود. ژابی آلونسو در ابتدای فصل، وقتی از او سؤال شد آیا امباپه می‌تواند یک رهبر باشد، با قاطعیت گفت: «بدون شک. به‌ خاطر شخصیت، تجربه و تأثیری که روی بقیه دارد.» با وجود نتایج ضعیف اخیر تیم، امباپه یکی از معدود بازیکنانی بوده که در سطحی بسیار بالا ظاهر شده است.

کورتگانا: من بیشتر از یک لحظه خاص، روی «ثبات» او در گلزنی تأکید می‌کنم. زدن نزدیک به ۶۰ گل در یک سال تقویمی، در هر شرایطی فوق‌العاده است. اما همین زمان را در سال گذشته به یاد بیاورید؛ زمانی که یک پنالتی مهم را در زمین اتلتیک بیلبائو خراب کرده بود، امباپه در گفت‌وگو با تلویزیون رسمی باشگاه ‌گفت: «به کف دره رسیده است». تغییری که از آن زمان رخ داده، خیره‌کننده است. امباپه تقریباً همان حس قدیمی را به رئال برگردانده که در دوران رونالدو وجود داشت؛ این حس که انگار مادرید هر بازی را از پیش با نتیجه ۱-۰ آغاز می‌کند.

بهترین گل امباپه در سالی که گذشت، کدامیک بود؟

رای: امباپه مهاجمی نیست که فقط با یک لمس ساده گل بزند. اگر مجبور باشم یکی از گل‌هایش را انتخاب کنم، گلی است که اخیراً مقابل اتلتیک بیلبائو در لالیگا زد. او یک پاس بلند عرضی از ترنت الکساندر آرنولد را در میانه زمین دریافت کرد، با راحتی باورنکردنی دو مدافع را جا گذاشت و از پشت محوطه جریمه با پای راست شوتی مهارنشدنی زد. نحوه عبور او از مدافعان، شبیه دریبل‌های مارپیچی رونالدو نازاریو در دوران اوجش در لالیگا بود.

کورتگانا: گل دوم از هت‌تریک او مقابل منچسترسیتی در پلی‌آف لیگ قهرمانان در برنابئو در ماه فوریه. این اولین شب واقعاً بزرگ او در لیگ قهرمانان، در خانه جدیدش بود که در آن درخشید. حتی اگر تیم پپ گواردیولا در آن مقطع دوره بدی را می‌گذراند، هت‌تریک امباپه خیره‌کننده بود. در صحنه گل دوم، با برشی استادانه به سمت داخل از یوشکو گواردیول عبور کرد و شوتی دقیق را به درون دروازه فرستاد. این حرکت را جود بلینگام آغاز کرد و وینیسیوس جونیور و رودریگو ادامه دادند و در نهایت رودریگو پاس گل را برای امباپه ارسال کرد. با درگیر بودن هر چهار مهره به‌ اصطلاح «چهار فوق‌العاده»، رؤیاهای فلورنتینو پرز برای ساختن یک رئال مادرید کهکشانیِ جدید، زنده و واقعی به نظر می‌رسید، هرچند در ادامه فصل مشخص شد این تصویر تا حدی سراب بوده است.

آمار و ارقام امباپه چه می‌گویند؟

۵۹ گل او، رکورد قبلی خودش در یک سال تقویمی (۴۴ گل برای پاری سن‌ ژرمن در سال ۲۰۲۲) را آشکارا و با فاصله پشت سر گذاشته است. میانگین گلزنی او ۱٫۱ گل در هر بازی است، کمی بالاتر از آمار ۱٫۰۵ در سال ۲۰۲۲؛ تنها دو سالی که او میانگین بیش از یک گل در هر بازی داشته است.

امباپه در این سال، به‌ دلیل گسترش رقابت‌ها، تعداد بازی‌های بیشتری انجام داده است. اگر او سه بازی ابتدایی جام باشگاه‌های جهان را به‌ خاطر بیماری از دست نمی‌داد، شاید می‌توانست رکورد رونالدو در سال ۲۰۱۳ را پشت سر بگذارد. ستاره پرتغالی در آن سال، ۵۹ گلش را فقط در ۵۰ بازی برای رئال زد، در حالی که امباپه برای رسیدن به همین تعداد، ۵۸ بازی انجام داد؛ آن هم در دوره‌ای که لیگ قهرمانان، سوپرجام اسپانیا و جام باشگاه‌های جهان، همه کوچک‌تر و کم‌تعدادتر بودند.

رئال مادرید در فصل اول امباپه چه حسی داشت؟

رای: امباپه در ماه‌های ابتدایی فصل ۲۵-۲۰۲۴ برای تطبیق با تیم جدیدش مشکل داشت. کادر فنی آن زمان، کاملاً از این مشکلات و از دشواری‌های او در کار بدون توپ آگاه بودند، اما همیشه اطمینان داشتند که این موضوع بخشی از یک «فرآیند سازگاری» است و فقط مسئله زمان است تا اعتماد به‌ نفس بیشتری پیدا کند. ستاره‌هایی مثل بلینگام خیلی زودتر در تیم جا افتادند، اما با فرم کنونی امباپه، سخت است کسی نسبت به او ایرادی وارد کند.

کورتگانا: احساس کلی در باشگاه، نوعی «آسودگی خاطر» بود. وقتی او از آگوست تا دسامبر آن دوره سازگاری دشوار را می‌گذراند، خیلی‌ها در باشگاه این سؤال را در ذهن داشتند: «آیا تأثیر امباپه آن‌قدر که انتظار می‌رفت بزرگ نخواهد بود؟». اما بازگشت او از اواخر دسامبر تا پایان فصل آغاز شد و در نهایت سال را با ۴۴ گل و ۵ پاس‌گل در ۵۹ بازی تمام کرد. اعتماد بسیاری از افراد در محیط تمرینی رئال که معتقد بودند او در فصل دوم، بعد از تطبیق کامل، حتی بهتر عمل خواهد کرد، کاملاً درست از آب درآمده است.

آیا رئال مادرید بیش از حد به امباپه متکی است؟

رای: صد درصد. بخشی از این مسئله به این برمی‌گردد که هم‌تیمی‌های هجومی او آن‌طور که باید عمل نکرده‌اند. وینیسیوس جونیور از ۳۲ گل در سال ۲۰۲۴ به فقط ۱۳ گل در سال ۲۰۲۵ رسیده و آمار رودریگو هم از ۱۷ به ۱۰ گل کاهش یافته است. از طرفی، سیستم آلونسو هم هر روز بیشتر حول امباپه می‌چرخد. رودریگو و وینیسیوس هر دو به‌ طور علنی گفته‌اند «کار و تلاش می‌کنند» تا به امباپه کمک کنند گل‌های بیشتری بزند. بعد از آن‌که امباپه هر چهار گل رئال را در پیروزی ۴-۳ خارج از خانه مقابل المپیاکوس در لیگ قهرمانان زد، وقتی در مصاحبه از او درباره «وابستگی» رئال به گل‌هایش پرسیدند، واکنش تندی نشان داد: «این حرف یاوه است… لازم نیست بگویید وابستگی؛ اگر بازی را نبریم، من مسئولم، چون من هستم که باید گل بزنم.»

آلونسو توضیح داد چرا حتی مقابل حریفی ضعیف مثل تالاورا (تیم دسته سومی) در یک‌چهارم نهایی کوپا دل‌ ری، اصرار داشت امباپه از ابتدا بازی کند؛ آن هم بعد از این‌که تازه از مصدومیت برگشته بود: «چون او همیشه این توانایی را دارد که گل بزند.» اما این فقط به‌خاطر توانایی او نبود؛ برای مربی‌ای که روی نیمکت تحت فشار است، امباپه یک «گزینه مطمئن» محسوب می‌شد.

کورتگانا: چطور ممکن است به او متکی نباشند؟ همین داستان را قبلاً با رئال مادریدِ رونالدو و بارسلونای مسی هم دیده بودیم. با این حال، دو سؤال مهم وجود دارد: آیا امباپه می‌تواند این سطح از مسئولیت را در تمام فصل حفظ کند و در لحظات کلیدی همچنان تعیین‌کننده باشد؟ این بسیار دشوار خواهد بود! و آیا امباپه می‌تواند در عین کمک به تیمش برای بردن جام‌ها، چنین کاری بکند، وقتی که تا اینجا از نظر تعداد گل، حمایت زیادی از سوی وینیسیوس جونیور، بلینگام و رودریگو نداشته است؟ این موضوع تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد.

هواداران در برنابئو چه نگاهی به امباپه دارند؟

کورتگانا: او یکی از «پادشاهان» بی چون و چرای برنابئو است؛ در میان سه بازیکنی که بیشترین تشویق را دریافت می‌کنند و یکی از معدود کسانی است که این فصل تقریباً از هرگونه هو شدن و انتقاد جدی در امان مانده است. «امباپه، امباپه، امباپه!» به یکی از شعارهای ثابت سکوها تبدیل شده و او بعد از گل زدن، دست‌هایش را مثل یک رهبر ارکستر بالا و پایین می‌برد تا هواداران را بیشتر به شوق بیاورد. بیرون از برنابئو، گاهی بحث‌هایی درباره تأثیر او بر تعادل کلی تیم، رختکن و ارتباطش با سایر بازیکنان در زمین شکل گرفته است. من فکر می‌کنم بیشتر این بحث‌ها در شبکه‌های اجتماعی جریان دارد، اما این به‌معنای بی‌اهمیت بودن آن‌ها نیست.

رای: بیشتر هواداران عاشق او هستند و وقتی نامش از بلندگو خوانده می‌شود، معمولاً از همه بیشتر تشویق می‌شود. با این حال، رابطه امباپه با هواداران رئال چند مرحله مختلف را پشت سر گذاشته است. او در مراسم معارفه‌اش در برنابئو چنان استقبال باشکوهی دید که انگار داستان چندساله‌ کش‌ و قوس انتقالش هرگز وجود نداشته، و انگار کسی نبود که در سال ۲۰۲۲ پیشنهاد رئال را رد کرده است.

هرچه فصل گذشته جلوتر رفت، زمانی که در ابتدا نتوانست انتظارات بسیار بزرگ را برآورده کند، مقداری انتقاد متوجهش شد. حتی در یک بازی لالیگا مقابل اتلتیک بیلبائو که اصلاً بازی نکرد، روی سکوها صدای سوت‌هایی بر ضد او شنیده شد؛ چون دوربین‌ها مدام روی او زوم می‌کردند. با توجه به آمار گلزنی‌اش، شاید گفتن این حرف عجیب باشد، اما هنوز هم بخشی از هواداران نسبت به تأثیر او بر تیم از زمان آمدنش تردید دارند. با این حال، پیشرفت انکارناپذیر او باعث شده اکثریت هواداران را به‌ طور کامل با خود همراه کند؛ به‌ خصوص بعد از شب‌های ویژه‌ای، مثل همان هت‌تریک مقابل منچسترسیتی!

پیشنهادی باخبر