نقد و بررسی فیلم «Forest high»/ وقتی کوهستان سرد پناه می‌شود
کد خبر: ۹۵۱۷۶۶

نقد و بررسی فیلم «Forest high»/ وقتی کوهستان سرد پناه می‌شود

نقد و بررسی فیلم «Forest high»/ وقتی کوهستان سرد پناه می‌شود

فیلم سینمایی «Forest high» بیش از آنکه داستان سه زن تنها باشد، درباره رویارویی انسان با درونش است. درباره اینکه وقتی از هیاهو و شلوغی شهر فاصله می‌گیرد، چه چیزی برای ارائه دارد

فرارو- اخیرا فیلم سینمایی «Forest high» در جشنواره  برلین 2026 به نمایش درآمده، اثری که در آن زنان برای دور شدن از روزمرگی، کوهستان را به عنوان پناهی برای خود انتخاب می‌کنند. 

این فیلم تجربه‌ای منحصر به‌فرد از زندگی در کوهستان ارائه می‌دهد؛ جایی که در آن تجملات و راحتی جای خود را به ضروری‌ترین امکانات داده. قصه‌ها در یک پناهگاه چوبی دورافتاده در آلپ می‌گذرد. جایی که در روز فقط چند ساعت آب گرم دارد. غذاها ساده و خبری از شارژر گوشی نیست. در واقع این مکان گذرگاهی برای کوهنوردان و پژوهشگران است تا برای رسیدن به مقصد بعدی استراحت کنند. با این حال برای زنانی که آنجا زندگی می‌کنند فرصتی است برای اندیشیدن در زندگی و شنیدن صداهای درون. 

فیلم با «آنا» و فصل بهار آغاز می‌شود. زن محلی سی ساله‌ای که چندین فصل در یک پناهگاه کوهستانی کار کرده و به نوعی آنجا را خانه خود حساب می‌کند. او تصمیم دارد بعد از پایان بهار کار را رها کرده و به شهر برگردد. اما ورود مسافری عجیب و غریب با اسم «آنتوان» همه چیز را تغییر می‌دهد. او یک پرنده‌شناس است که به دنبال پیدا کردن یک کبک نادر کوهستانی وارد پناهگاه می‌شود. 

کوهستان؛ پناهگاهی برای اندیشیدن

فیلم سینمایی فارست2

با فرارسیدن تابستان «هلن» جای «آنا» را می‌گیرد تا شلوغ‌ترین روزهای پناهگاه را مدیریت کند. او گاهی برای استراحت به جنگل پناه می‌برد تا در تنهایی به مشکلات زندگی خودش فکر کند. به همین دلیل است که «Forest high» درباره زندگی شخصی او به مخاطب نمی‌دهد. «هلن» در پاییز نیز به عنوان مدیر باقی می‌ماند. چرا که توانسته همه چیز را به خوبی کنترل کند. با نزدیک شدن زمستان «سوزان» جای آن‌ها را می‌گیرد. فردی که هیچ تجربه‌ای در زمینه کوهنوردی ندارد اما برای دور شدن از زندگی تلخش چاره‌ای جز پناه بردن به کوهستان نداشته. کوهستان در این فیلم صرفا لوکیشن نیست بلکه مکانی که تاریخ را در خود نگه می‌دارد و انسان‌ها را وادار به مواجهه با خویشتن می‌کند. در عین حال با همه افراد یکسان رفتار می‌کند. ساکت، استخوان‌سوز و ترسناک. 

فیلم در طول چهار فصل فعالیت این پناهگاه را نشان می‌دهد. بازیگران نیز با کوهنوردان واقعی همراه می‌شوند. همین موضوع باعث شده تا مخاطب حس واقعی زندگی در کوهستان را درک کند. ساختار سه پاره قصه و تمرکز آن روی شکل‌های مختلف از هویت انسان فیلم را به اثری متفاوت تبدیل کرده. در تمام مدت دوربین مانند یک ناظر نامرئی در پناهگاه حضور دارد و با هر مهمان همراه می‌شود تا اتفاقات را از زوایای مختلف روایت کند. در نهایت «Forest high» اثری نیست که برای همه مخاطبان سینما جذاب باشد. ضرب‌آهنگ کند، فضای سرد و روایت غیر خطی ممکن است برای افرادی که دنبال هیجان و شلوغی‌اند، جذاب نباشد. در مقابل برای آن‌هایی که دنبال کشف و دیدن جزئیات هستند اثری شیرین که طعم لذتبخش آن را تا مدت‌ها می‌توان حس کرد.

ارسال نظرات
خط داغ

پیشنهادی باخبر