طرفداری | ریاست باشگاه بایرن مونیخ در مورد مسائل مختلفی از قانون ۵۰+۱ گرفته تا جانشین احتمالیاش بهعنوان رئیس باشگاه صحبت کرده است.
هربرت هاینر، رئیس بایرن مونیخ در گفتوگویی که بهتازگی با تیزد داشته، در مورد قانون ۵۰+۱ گفت:
قانون ۵۰+۱ باید لغو شود. هر باشگاهی باید بتواند خودش تصمیم بگیرد که میخواهد چه کاری انجام دهد.
هاینر معتقد است که سرمایهگذاران میتوانند فوتبال آلمان را رقابتیتر کنند. او همچنین افزود که هماکنون نیز استثناهایی مانند بایرلورکوزن و وولفسبورگ وجود دارند و به همین دلیل «باید این پرسش را مطرح کرد که آیا برخی باشگاهها اساساً به قانون ۵۰+۱ پایبند هستند یا نه». هاینر درباره بازاریابی بوندسلیگا گفت:
تیم قعرنشین لیگ انگلیس پول بیشتری از تیم صدرنشین لیگ ما دریافت میکند. برای بهبود شرایط، باشگاههای ما باید دامنه نفوذ خود را به آمریکا، آفریقا و آسیا گسترش دهند.
هاینر میگوید در شرایط آرمانی دوست دارد یکی از اسطورههای باشگاه مانند توماس مولر یا فیلیپ لام، جانشین او در سمت ریاست شود. با این حال، او میگوید:
وقتی یک فوتبالیست سالانه ۲۰ میلیون یورو درآمد داشته و حالا قرار باشد شش روز در هفته با کسری از آن مبلغ کار کند، این موضوع دشوار میشود.
قانون ۵۰+۱ چیست؟
قانون ۵۰+۱ در فوتبال آلمان قانونی است که میگوید اکثریت حق رأی باشگاههای حرفهای باید در اختیار اعضای خود باشگاه (هواداران) باقی بماند، نه سرمایهگذاران خارجی. طبق این قانون، حتی اگر یک شرکت یا فرد بخش بزرگی از سهام باشگاه را بخرد، نباید بیش از ۴۹٪ حق رأی را در اختیار داشته باشد و حداقل ۵۰٪ بهعلاوه یک سهم باید متعلق به اعضای ثبتشده باشگاه باشد. هدف اصلی این قانون حفظ هویت مردمی باشگاهها، جلوگیری از سلطه کامل سرمایهداران، و تضمین نقش مستقیم هواداران در تصمیمگیریهای کلان است. این قانون توسط لیگ حرفهای آلمان یعنی بوندسلیگا و نهادهای بالادستی فوتبال آلمان اجرا میشود و باعث شده ساختار مالکیتی فوتبال آلمان با بسیاری از لیگهای اروپایی متفاوت باشد.
البته قانون ۵۰+۱ استثناهایی هم دارد. اگر یک شرکت یا شخص حداقل ۲۰ سال بهطور مداوم و قابلتوجه از یک باشگاه حمایت مالی کرده باشد، میتواند درخواست کنترل اکثریت را بدهد؛ به همین دلیل باشگاههایی مثل لورکوزن (وابسته به بایر) و وولفسبورگ (وابسته به فولکسواگن) از این قانون مستثنا هستند. موافقان قانون میگویند ۵۰+۱ باعث ثبات مالی، قیمت مناسب بلیتها و حفظ ارتباط عمیق هواداران با باشگاهها شده، اما منتقدان معتقدند این قانون قدرت رقابت باشگاههای آلمانی را در برابر تیمهای ثروتمند انگلیسی کاهش میدهد. با این حال، قانون ۵۰+۱ همچنان یکی از پایههای فلسفه فوتبال آلمان و مدل خاص حکمرانی باشگاهها در این کشور محسوب میشود.
