طرفداری | مایک منتزر (Mike Mentzer) زاده 15 نوامبر 1951 در شهر فیلادلفیای ایالت پنسیلوانیای آمریکا است. پدر مایک، اصالتی آلمانی و مادرش، اصالتی ایتالیایی داشت. او در دبیرستان افراتا درس خواند و پس از یادگیری مفاهیم عشق به زبان، تفکر و نوشتن از معلم کلاس یازدهم، با نمرات عالی، دوران تحصیلی خود را به پایان رساند. او سپس در دانشگاه مریلند، آموزههای مقدماتی پزشکی را گذراند و در ساعات استراحت به مطالعه علومی چون ژنتیک، شیمی، فیزیک و شیمی آلی میپرداخت. او به قصد روانپزشکشدن، دانشگاه مریلند را پس از سه سال تحصیل، ترک کرد.
دیدن عکسهای جذاب و فتوژنیک بدنسازهایی همانند استیو ریوز باعث شد تا در 11 سالگی، پایههای علاقه به بدنسازی و پرورش اندام در وجود مایک، شکل بگیرد. پدر او برایش وزنههای مختلف و کتابچه راهنمایی را تهیه کرد تا مایک، با پیشنهاد کتابچه، سه روز در هفته، تمریناتی جدی را برای رسیدن به سطح بالای بدنسازی، انجام دهد. او در 13 سالگی، پیشبینی کرد که در سال 1972، قهرمان آقای آمریکا، در سال 1974، قهرمان مستر یونیورس و در سال 1976، قهرمان مستر المپیا خواهد بود؛ اهدافی که در روی کاغذ ترسیم شد و با توجه به پشتکار مایک، غیرقابل دسترس نبود. در 15 سالگی، با همین دست فرمان، وزن او به 75 کیلوگرم رسید و رکورد پرس سینه 170 کیلوگرمی برایش به ثبت رسید. او در طول چهار سال خدمت خود به نیروی هوایی آمریکا، از امکانات بدنسازی محل کار خود، نهایت استفاده را کرد و توانست به ساختن بدنی رویایی، نزدیک و نزدیکتر شود. پس از تجربه نخستین رقابت در سال 1969، منتزر به قهرمانی مسابقات آقای پنسیلوانیا در سال 1970 رسید تا پاداش ریاضت ورزشی خود را خیلی زود بگیرد.
حضور در مسابقات آقای آمریکای 1971، به جز کسب رتبه دهم رده بزرگسال و رتبه دوم رده جوانان، آوردهای چون دوستی و آشنایی با برنده این رقابتها یعنی کیسی ویاتور را برای منتزر، به ارمغان آورد. ویاتور که از شیوههای تمرینی آرتور جونز پیروزی میکرد، منتزر را با این مربی صاحب سبک بدنسازی آشنا کرد. تأثیرات جونز بر روی سیستم فکری و فلسفه بدنسازی منتزر، بسیار بارز بود. او پس از پیروی از سبک تمرینی جونز، ستهای هر تمرین را کاهش و شدت آن را به طرز محسوسی، افزایش داد. با این وجود، آسیبدیدگی شانه از زمان خدمت در نیروی هوایی باعث شد تا این بدنساز به مدت چهار سال، از مسابقات دور باشد. بازگشت منتزر به استیج با رتبه دوم او در مسابقات آقای ایالات متحده و آقای ساحل شرقی و رتبه سوم آقای آمریکا (همگی در IFBB)، همراه بود. او در سال 1976، چهار سال پس از پیشبینی کودکی خود، قهرمانی آقای آمریکا را در رقابت با دنی پادیلا و خورخه ناوارته، به دست آورد. از دیگر تجربیات همین سال منتزر، رتبه دوم دسته میانوزن یونیورس IFBB، پس از رابی رابینسون بود.
در سال 1977، او توانست تا به جز تکرار رتبه دوم خود در مسابقات یونیورس IFBB (دسته سنگینوزن)، رتبه شماره یک مسابقات قهرمانی آمریکای شمالی را کسب کند. در سال 1978، شاهکار منتزر در مستر یونیورس، قهرمانی با کسب امتیازات کامل داوران یعنی 300 امتیاز بود که نام او را در تاریخ بدنسازی، جاودانه کرد. از دیگر تجربیات سال 1978 مایک، رتبه نخست کلاس سنگینوزن قهرمانی آماتورهای جهان، آمریکا برابر جهان و انتخابی جهانی آمریکا بود. او در سال 1979، برای نخستین بار توانست تا مجوز حضور در مستر المپیا را به دست بیاورد؛ سه سال پس از هدفگذاری کودکی، منتزر توانست تا رتبه نخست کلاس سنگینوزن مستر المپیا را در رقابت با دنیس تینرینو، کسب کند اما قهرمان دسته سبکوزن یعنی فرانک زین، نگذاشت تا منتزر در نخستین چالش مستر المپیایی خود، قهرمانی را به دست بیاورد. رتبه دوم فراخوان حرفهای پیتزبورو و کاپ حرفهای کانادا، رتبه سوم شب قهرمانان و قهرمانی فراخوان حرفهای فلوریدا، دیگر تجربیات مایک در سال 1979 بود.
پس از کسب رتبه پنجم در مستر المپیای جنجالی سال 1980 که با قهرمانی آرنولد شوارتزنگر همراه بود، مایک منتزر از دنیای بدنسازی خداحافظی کرد زیرا اعتقاد داشت که در این دوره بزرگترین آوردگاه بدنسازی جهان، حق و انصاف رعایت نشده است. اگرچه رابطه میان منتزر و آرنولد، همواره خوب بود اما این بدنساز اعتقاد داشت که قهرمانی این دوره، اگر سزاوار او نبود، برای آرنولد نیز عادلانه محسوب نمیشد. پس از پایان دوران مسابقاتی بدنسازی، منتزر تصمیم گرفت تا بر روی علوم حرفه مورد علاقه خود، تحقیقاتش را شروع کند. منتزر که به دلیل شدت بالای تمرینات خود به «آقای جانسخت» مشهور بود، فلسفه عینیتگرایی داشت و اصرار داشت که رابطه میان فلسفه و بدنسازی، بسیار مستقیم است. او انسان را یک موجود تجزیهناپذیر و واحدی یکپارچه از ذهن و بدن میدانست. او مفاهیم جونز را بسیار کاملتر کرد و سبکی را ایجاد کرد تا فرد، بدون دارو و مکمل، در زودترین زمان به پتانسیل ژنتیکی خود دست یابد. کتابهای منتزر همانند «تمرین شدت بالای وزنه»، «کتاب جامع تمرینات وزنی مایک منتزر»، «متد منتزر برای بدنسازی؛ یک سیستم انقلابی تمرینات وزنی برای آقایان و خانمها» و «بدنسازی نقطهای؛ رویکرد انقلابی و جدید تناسب اندام و تقارن»، تبدیل به مرجعی برای بدنسازهای تازهکار دهه 90 میلادی شده بودند.
منتزر، همانطور که از سبک تمرینات و رویکرد ورزشیاش مشخص بود، یکی از شیفتگان علم فلسفه است و آثار فیلسوفهایی چون آین رند که به شدت طرفدار عینیتگرایی بود را مطالعه میکرد. او با تلاش برای مخالفت با تفکر مرسوم، توانست تا در دوران ورزشی خود، با تلاشهای ذهنی و جسمی، به سمت جلو حرکت کند. خواندن کتابهای رند به منتزر کمک کرد تا بتواند به تفکر انتقادی دست یافته و به دیگران، خواندن دو فصل نخست کتاب «فلسفه؛ چه کسی به آن نیاز دارد؟» را پیشنهاد کند. او با فلسفههای امانوئل کانت نیز مخالف بود و آن را یک تفکر شیطانی میدانست که نباید در مدارس و دانشگاهها، پرداخته شود. او از نظر اعتقادی نیز خدا را آنطور که تعریف میشود، نمیدانست زیرا اعتقاد داشت که جهان بر اساس علیتها بنا شده و چیزی به نام «خلق جهان» وجود نداشته است. او اظهار داشت که اگر در روز محشر با خدای خود ملاقات کند، تنها فرصت دیدار دوباره با پدر و مادرش را از او میخواست. مایک، دلبستگی فراوانی نیز به ری منتزر، برادر خود داشت و همواره، ترس از دست دادن او را تجربه میکرد. او به همراه برادرش و دوریان یتس، شرکت پوشاکی با نام «MYM» را تأسیس کرد تا بتواند پس از پایان ورزش، فعالیتهای اقتصادی منظمی را داشته باشد. مایک در 10 ژوئن 2001، در سن 49 سالگی، دار فانی را وداع گفت؛ ری، برادر مایک که دلبستگی فراوانی به او داشت، دو روز پس از مرگ مایک، جانش را از دست داد. نام منتزر در سال 2002 به تالار مشاهیر IFBB رسید تا برای همیشه جاودانه شود.
