به گزارش خبرآنلاین، پس از آنکه وب سایت آکسیوس و وال استریت ژورنال گزارش هایی منتشر کردند از اینکه ژنرال دن کین فرمانده ارشد پنتاگون و مجری عملیات چکش نیمه علیه ایران با ترامپ درباره جنگ با ایران مخالفت کرده است واکنش تند رئیس جمهور آمریکا را به همراه داشت.
وبسایت خبری اکسیوس به نقل از منابع آگاه از گفتوگوهای داخلی دولت آمریکا گزارش داد که ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش ایالات متحده، دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا را به احتیاط در قبال اقدام نظامی علیه ایران ترغیب کرده است. بر اساس این گزارش، کین به ترامپ و دیگر مقامهای ارشد هشدار داده که یک کارزار نظامی علیه ایران میتواند خطرات جدی در پی داشته باشد و احتمال درگیر شدن آمریکا در یک مناقشه طولانیمدت را افزایش دهد. او همچنین گفته است سطح مخاطرات در ایران از عملیات اخیر آمریکا در ونزوئلا که به بازداشت نیکلاس مادورو منجر شد بالاتر است و هرگونه حمله ممکن است به تلفات قابل توجه نیروهای آمریکایی و تشدید تنش در سطح منطقه بیانجامد. اکسیوس به نقل از منابع خود مینویسد که ژنرال کین با اقدام نظامی به طور کامل مخالفت نکرده، اما یکی از منابع او را در موضوع ایران «جنگجوی اکراهدار» توصیف کرده است. منبع دیگری نیز گفته است که او در ارزیابی پیامدهای احتمالی و تعریف موفقیت در چنین سناریویی رویکردی واقعبینانه دارد.
ترامپ در پاسخ به این خبر در شبکه
ترامپ ادعا کرد: «هر آنچه درباره جنگ احتمالی با ایران نوشته شده، نادرست و عامدانه غلط بوده است. این من هستم که تصمیم میگیرم. من ترجیح میدهم توافقی حاصل شود اما اگر توافقی صورت نگیرد، آن روز برای آن کشور و متاسفانه برای مردمش - که مردمی بزرگ و شگفتانگیز هستند - روز بسیار بدی خواهد بود، زیرا چنین چیزی هرگز نباید برای آنها رخ میداد.
به گزارش خبرآنلاین، توئیت ترامپ و تهدید علنی او علیه مردم ایران واکنش برخی تحلیلگران را به همراه داشت که در ادامه برخی از آن را میخوانید:
تبعات تلفات نیروی انسانی غیر نظامی ناشی از جنگ احتمالی متوجه ایران است
در همین باره
این بدان معنا است که وی به جنگی گسترده و با خروجی ها و پیامدهای مدیریت نشده می اندیشد.
این (تنها) جنگ رسانه ای متوجه مذاکرات ژنو نیست، بلکه نشان از این دارد که وی امید چندانی به مذاکره ندارد و از اکنون زمینه ساز گذار از تهدید به از جنگ محدود به جنگ گسترده باشد.
ما به چشم خودمان دیدهایم که کفش جلوی پایش جفت میشود!
با این حساب، ترامپ شخصاً به ادعای کسانی که مدعیاند حملهٔ آمریکا فقط به نظام و مقامهای آن آسیب میرساند و برای مردم ایران نه فقط بد نمیشود که اسباب رهایی آنان را نیز فراهم میکند، مهر باطل زد!
البته این مدعیان به این سادگی از ادعای خود عقب نمینشینند و احتمالاً خواهند گفت، ترامپ با این حرفش دست به "عملیات فریب" زده و برخی دیگر هم چون مریدان شورمند آن مرادی که مدعی بودند کفشهایش جلوی پایش جفت میشود، خواهند گفت، خودش غلط کرده و چیز خورده که این مطلب را تکذیب کرده ما به چشم خودمان دیدهایم که کفش جلوی پایش جفت میشود!
پنجشنبهِ توافق یا جنگ؟
به گزارش خبرآنلاین صابر گلعنبری کارشناس مسائل خاورمیانه و جهان عرب در کانال تلگرامی خود با عنوان «پنجشنبه توافق یا جنگ؟» نوشت:
پسفردا، پنجشنبه، دور سوم مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو در حالی برگزار میشود که میتوان آن را حساسترین و چهبسا سرنوشتسازترین دور مذاکراتی دانست.
این مذاکرات در فضایی نظامی و جنگی انجام میشود که در آن، آرایش جنگی آمریکا در منطقه تقریباً تکمیل شده است. از همین رو، میتوان پنجشنبه پیشِ رو را مرز باریکی میان توافق و جنگ و به عبارتی «آخرین پنجره باز دیپلماسی» قبل از یک درگیری نظامی خواند.
نخست باید گفت دو طرف شناختی نسبتاً خوب از خواستهها و شروط رسمی یکدیگر دارند، اما به نظر میرسد چنین شناختی از ذهنیت، روان و محاسبات هم وجود ندارد؛ و همین موضوع، کار را دشوارتر میکند.
تا این لحظه، زبان جنگ و درگیری همچنان بر منطق دیپلماسی و توافق میچربد و همان گونه که پیشتر نیز گفته شده، اعزام این حجم از ناوها و تجهیزات جنگی به منطقه، بیش از هر چیز معطوف به تصمیمی پیشینی برای جنگ است. اما این بدان معنا نیست که این تصمیم برای ترامپ غیرقابل عدول باشد؛ مشروط به آنکه هزینه این عقبنشینی، چیزی باشد که او بتواند آن را در قالب یک «پیروزی» به آمریکا و دنیا عرضه کند.
از این منظر، حتی اگر بزرگترین آرایش نظامی آمریکا در خاورمیانه پیرامون ایران از زمان حمله به عراق را صرفاً اقدامی تاکتیکی برای اعمال فشار حداکثری و امتیازگیری در میز مذاکرات بدانیم، باز هم بسیار بعید است که در صورت شکست مذاکرات، ترامپ بیسروصدا همه این جنگافزارها را از همان مسیری که آمدهاند، به آمریکا بازگرداند؛ گویی که «نه خانی آمده و نه خانی رفته».
چنین عقبنشینیای، هزینه سیاسی بسیار سنگینی برای ترامپِ خودشیفته دارد و با خلق و خوی او سازگار نیست. از همین رو، حتی اگر فرض کنیم که ترامپ چه از بیم پیامدهای غیرقابل پیشبینی جنگ و چه از مثمر ثمر نبودن فشار نظامی در واداشتن تهران به پذیرش خواستههایش در تنگنایی دشوار گرفتار شده باشد، باز هم به احتمال زیاد عقبنشینی آشکار را انتخاب نخواهد کرد و تحمل چنین نشانهای از ضعف را ندارد.
در چنین شرایطی، برای خروج از این وضعیت دو راه بیشتر ندارد: یا مذاکرات پنجشنبه به نتیجه و توافقی برسد که بتواند به او فرصت تصویرسازی بر مبنای «پیروزی خود» و «تسلیم تهران» بدهد. البته در این فرض نیز بعید است با یک توافق جامع مواجه باشیم و احتمالا نتیجه، توافقی چارچوبی و اولیه خواهد بود.
یا اینکه به اقدام نظامی متوسل شود. در اینجا پرسش اصلی آن است که این اقدام در چه سطح و با چه اهدافی صورت خواهد گرفت؟ آیا آنگونه که برخی منابع آمریکایی و اسرائیلی میگویند ابتدا حملهای محدود انجام میدهد تا جدیت خود را به طرف ایرانی نشان دهد و شاید تهران را به عقبنشینی وادارد؟ یا با چنین حملهای، در پی سنجش واکنش نظامی ایران است تا سپس به تدریج دامنه و شدت حملات را افزایش دهد؟
یا آنکه از همان ابتدا با حملاتی سنگین و گسترده کار را آغاز خواهد کرد؛ به این تصور که از این طریق پاسخ ایران را مهار و پیامدهای آن را کاهش دهد و کنترل کند.
در واقع، اگر ترامپ خود را اکنون در بنبست و مخمصمه میدید، نیازی به چنین واکنش شتابزدهای نداشت و حتی میتوانست از گزارشها درباره مخالفت ژنرال کین و دیگران، برای خروج آبرومندانه از این تنگنا بهرهبرداری کند.
اکنون باید دید در پنجشنبه ترامپ به توافقی دست مییابد که بتواند از آن تصویر پیروزی بسازد و بازگرداندن ناوهایش را توجیه کند، یا آنکه جنگی دیگر را شروع خواهد کرد.
315
