به گزارش خبرآنلاین، وال استریت ژورنال تاکید کرده است: با این حال نه دولت ایران و نه دولت ترامپ در این برهه خواهان جنگ نیستند، بنابراین مذاکرات ادامه دارد.
بنا بر روایت ایرنا، ترامپ همچنان غیرقابل پیشبینی است و هیچ کس نمیداند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. و این در حالی است که تحولات در دیگر کشورهای غرب آسیا در جریان است؛ ائتلافی سست از قدرتهای اهل تسنن از جمله ترکیه، پاکستان، قطر، مصر و عربستان سعودی با هم همکاری میکنند. قویترین شریک منطقهای اسرائیل، امارات متحده عربی، تا حد زیادی در جهان عرب و مسلمان منزوی شده است. قطر، قویترین دوست و متحد حماس، دوباره به قلب دیپلماسی منطقهای بازگشته است.
سعودیها که با هرج و مرج موجود در عراق و سوریه و رکود اقتصادی مصر به صدر رهبری جهان عرب رسیدهاند، محرکهای اصلی این تغییر بودهاند. آنها از بررسی جدی ورود به توافقنامه ابراهیم، پس از حملات و عملکرد اسرائیل علیه فلسطینیها بازگشتند. به نظر میرسد
بسیاری در اسرائیل و آمریکا امیدوار بودند که تمرکز کشورهای عربی بر نوسازی اقتصادی، سرانجام به ادغام اسرائیل در منطقه منجر شود. اما اکنون اعراب دریافتهاند که دسترسی به فناوری و سلاح را میتوان بیسروصدا با دوستان و اعضای خانواده ترامپ، صرف نظر از آنچه اسرائیل فکر میکند، مذاکره کرد.
بسیاری از اعراب اکنون معتقدند که ثبات منطقهای بیشتر از ایران، از سوی اسرائیل و مقاومتش در برابر ایده «یک کشور فلسطینی» تهدید می شود، و تا زمانی که ائتلاف شکننده عربستان، ترکیه، مصر، قطر، سوریه و پاکستان ادامه داشته باشد، دیپلماسی منطقهای اسرائیل برای پیشبرد هدف خود برای «پذیرش در خاورمیانه» با مشکل مواجه خواهد شد.
تاکید کرده است: با این حال نه دولت ایران و نه دولت ترامپ در این برهه خواهان جنگ نیستند، بنابراین مذاکرات ادامه دارد.
ترامپ همچنان غیرقابل پیشبینی است و هیچ کس نمیداند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. و این در حالی است که تحولات در دیگر کشورهای غرب آسیا در جریان است؛ ائتلافی سست از قدرتهای اهل تسنن از جمله ترکیه، پاکستان، قطر، مصر و عربستان سعودی با هم همکاری میکنند. قویترین شریک منطقهای اسرائیل، امارات متحده عربی، تا حد زیادی در جهان عرب و مسلمان منزوی شده است. قطر، قویترین دوست و متحد حماس، دوباره به قلب دیپلماسی منطقهای بازگشته است.
سعودیها که با هرج و مرج موجود در عراق و سوریه و رکود اقتصادی مصر به صدر رهبری جهان عرب رسیدهاند، محرکهای اصلی این تغییر بودهاند. آنها از بررسی جدی ورود به توافقنامه ابراهیم، پس از حملات و عملکرد اسرائیل علیه فلسطینیها بازگشتند. به نظر میرسد
بسیاری در اسرائیل و آمریکا امیدوار بودند که تمرکز کشورهای عربی بر نوسازی اقتصادی، سرانجام به ادغام اسرائیل در منطقه منجر شود. اما اکنون اعراب دریافتهاند که دسترسی به فناوری و سلاح را میتوان بیسروصدا با دوستان و اعضای خانواده ترامپ، صرف نظر از آنچه اسرائیل فکر میکند، مذاکره کرد.
بسیاری از اعراب اکنون معتقدند که ثبات منطقهای بیشتر از ایران، از سوی اسرائیل و مقاومتش در برابر ایده «یک کشور فلسطینی» تهدید می شود، و تا زمانی که ائتلاف شکننده عربستان، ترکیه، مصر، قطر، سوریه و پاکستان ادامه داشته باشد، دیپلماسی منطقهای اسرائیل برای پیشبرد هدف خود برای «پذیرش در خاورمیانه» با مشکل مواجه خواهد شد.
۳۱۲
