طرفداری | والتر فروش (Walter Frosch) زاده 19 دسامبر 1950 در شهر لودویگشافن آلمان است. او در پستهای سوئیپر، دفاع چپ و دفاع راست بازی میکرد. والتر، فوتبالش را از باشگاه شهر زادگاهش یعنی آرمینیا لودویگشافن شروع کرد و در سال 1970، با قراردادی راهی آلسنبورن شد. فروش توانست تا در این باشگاه که در لیگ منطقهای آلمان حضور داشت، آمارهای 27 بازی و سه گل در فصل 71-1970، 27 بازی در فصل 72-1971، 20 بازی و سه گل در فصل 73-1972 و 17 بازی و سه گل در فصل 74-1973 را به ثبت برساند. باطلشدن مجوز حرفهای باشگاه آلسنبورن در ژانویه 1974، باعث شد تا این بازیکن نیز در جستجوی تیم جدیدی برای ادامه فصل 74-1973 باشد.
والتر در نقل و انتقالات زمستانی 1974، پیشنهادات خوبی را از دو باشگاه بوندسلیگا یعنی بایرن مونیخ و کایزرسلاترن دریافت کرد. او به توصیه فریتز والتر، قهرمان جام جهانی 1954، با امضای پیش قراردادی، توانست تا در تمرینات بایرن مونیخ مورد ارزیابی قرار گیرد. گفته میشود در جلسه تمرینی با بایرن، اودو لاتک، مربی بایرن، از او پرسید که چرا با پای چپش، سانتر نمیکند و والتر در پاسخ گفت: «چون بقیه این کار را نمیکنند». حاضرجوابی این بازیکن باعث شد تا لاتک، از او بخواهد که اگر تمایلی برای ادامه تمرین ندارد، دوش گرفته و محل را ترک کند؛ اتفاقی که در نهایت افتاد و پس از سفر این بازیکن به مایورکا، کشمکشهای میان بایرن مونیخ و کایزرسلاترن، در نهایت منجر به امضای قرارداد فروش با کایزرسلاترن شد. این باشگاه پیش از بایرن مونیخ به توافقاتی برای فروش رسیده بود و به همین دلیل، این بازیکن میبایست از میان دو باشگاه، یک انتخاب نهایی انجام میداد. نخستین بازی او برای تیم جدیدش، دیدار هفته 14 برابر هامبورگ بود. او زیرنظر اریش ریبک، 17 بازی تا پایان فصل انجام داد و به یک گل رسید.
شروع حواشی او در کایزرسلاترن، از همان ابتدای حضورش شکل گرفت؛ فروش که بسیار علاقه به سیگار داشت و روزی 60 نخ دود میکرد، پس از پرتاب ته سیگار از پنجره، متوجه شد که اریش ریبک، سرمربی وقت کایزرسلاترن، به محل تمرین رسیده و کنار همان ته سیگار، ماشینش را پارک کرده است. در نتیجه، ریبک تنبیه خاصی را برای بازیکن سیگاری خود وضع کرد؛ تنبیه ریبک برای فروش، کول کردن بریگل، یکی از بازیکنان کایزرسلاترن و بالا رفتن از پلهها بود. والتر نیز از فرصت پیشآمده استفاده کرد و همتیمیاش را کول کرد تا سه بار از پلههای رختکن، بالا و پایین برود. والتر با وجود استفراغ در مسیر و کمردرد شدید، ریبک را از آمادگی بدنیاش، با وجود استعمال سیگار، متحیر کرد. او یک فصل دیگر در کایزرسلاترن حضور داشت و در 36 بازی کل فصل، دروازه وایس اسن و وردبرمن را در بوندسلیگا، دوسلدورف را در جام حذفی و یانگ بویز و گایس را در جام اینترتوتو باز کرد. او به همراه تیمش راهی فینال جام حذفی آلمان شد اما شکست از هامبورگ، آنها را از رسیدن به جام دور کرد.
والتر همواره عادت داشت تا هر شب به میخانه نزدیک محل زندگی خود رفته و مشغول نوشیدن شود. او که مثل ماهی، الکل مصرف میکرد و مثل دودکش سیگار میکشید، شبانه در کافهها و میخانهها، حتی با طرفداران رقبای کایزرسلاترن نیز درگیر میشد. در یکی از موارد، او پیش از بازی تیمش برابر شالکه، در یک شرط با رفقایش، 400 متر دوید تا با پیروزی در یک مسابقه دو، برنده 10 لیتر نوشیدنی الکلی شود. این مهم باعث شد تا فروش با چشمانی به شدت سرخ، در تمرین کایزرسلاترن حاضر شده و با اریش ریبک رو در رو شود. او در پاسخ به سرمربی خود، علت قرمزی چشمانش را «ورم ملتحمه» خواند و توانست تا از تنبیهات انضباطی، شانه خالی کند. او در بازی با شالکه، مأمور مهار اروین کرامرز شد و با نمایش موفق خود برابر این بازیکن، اتفاقات یادشده را از ذهن سرمربیاش پاک کرد. با این وجود، پس از دو فصل با حواشی مختلف، او تصمیم گرفت تا کایزرسلاترن را ترک کرده و به سنت پائولی در سطح دوم فوتبال آلمان منتقل شود.
فروش پس از انتقال به سنت پائولی، ستاره خط دفاعی این باشگاه در فصلی شد که کیزکیکرزها به قهرمانی بوندسلیگا2 رسیده و به سطح برتر فوتبال آلمان صعود کرده بودند. آنها توانسته بودند تا رکورد 27 بازی متوالی بدون شکست را در این لیگ ثبت کنند اما رکورد فردی والتر، ورای عملکرد فنی موفقش، تعدد کارتهای زرد بود. گفته میشود که در این فصل سطح دوم بوندسلیگا، این بازیکن به تنهایی 20 کارت زرد را از داوران مسابقات دریافت کرده بود؛ عدد بالایی که به ادعای برخی، بیشتر نیز بود و تا 27 کارت زرد میرسید. والتر باعث شد تا در سالهای بعد، پس از هر چهار کارت زرد، یک جلسه محرومیت برای بازیکن اعمال شود. 38 بازی و شش گل، آمار این فصل والتر بود. او در 13 هفته نخست بازگشتش به بوندسلیگا، در ترکیب تیمش حضور نداشت اما پس از دیدار هفته 14، آچار فرانسه سنت پائولی در پستهای مختلف شد. او در 18 بازی برای تیمش به میدان رفت و در پایان فصل، شاهد بازگشت سنت پائولی به سطح دوم فوتبال آلمان بود. در فصل 79-1978 بود که با وجود آمار 26 بازی و دو گل فروش، سنت پائولی به سطح سوم آلمان سقوط کرد تا این سرازیری ادامهدار باشد. او در دو فصل بعدی خود در این باشگاه، مجموعاً به 28 بازی و چهار گل رسید. فروش پس از 33 بازی و دو گل برای باشگاهی به نام آلتونا، در سال 1981، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
این بازیکن در هیچ مسابقه ملی حضور نداشت و تنها ارتباطش با رده ملی، دعوت یوپ دروال به تیم ملی «ب» آلمان بود که توسطاش رد شد. فروش اعتقاد داشت که او میبایست یا در تیم اصلی آلمان و یا تیم منتخب جهان بازی کند و حضور در تیم «ب»، حدش را پایین میآورد. علاقه فروش به کشیدن سیگار باعث میشد تا گاهی او، بستههای سیگار را در جوراب ورزشیاش پنهان کند؛ اتفاقی که در بازی خداحافظی کلاوس تامفورد، دروازهبان افسانهای سنت پائولی نیز رخ داد و فروش، با پاکت سیگارهایش در حال مصاحبه با خبرنگاران بود. او پس از بازنشستگی، مدتی صاحب یک رستوران شد و سپس 40 هزار مارک به بازاریابی دانههای قهوه در کیسههای چای، کمک کرد. در سال 2008، او به نارسایی شدید اندامهایش دچار شد تا صحبت کردن و راه رفتن را نیز فراموش کند. او در 23 نوامبر 2013، در سن 62 سالگی درگذشت.
