باشگاه خبرنگاران جوان؛ نفیسه خلیلی - حمیدرضا لوافی، کارگردان سریال «ساهره» در پاسخ به این سوال که چه شد به چنین فیلمنامه‌ای رسیدید، گفت: حدود سه سال پیش بود که فیلمنامه خانم خدیوی را خواندم و چون ایشان علاقه‌مند به موضوعاتی است که نمونه عینی آن کمتر در جامعه وجود دارد، از همان موقع به این فیلمنامه علاقه‌مند شدم. ولی متاسفانه پروسه تولید سریال طول کشید، خدا را شکر که شرایط کارگردانی چنین پروژه‌ای به بنده داده شد.

لوافی ادامه داد: بعد از آنکه کار تصویربرداری پروژه پیش رفت و حدود ۵۰ درصد سریال فیلمبرداری شد، مدیران سازمان این سریال را از لحاظ محتوایی مناسب ایام ماه رمضان دیدند.

کارگردان سریال «ساهره» در پاسخ به این سوال که بنا به ادعای یکی از رسانه‌ها آیا این سریال کپی از یک سریال کره‌ای است؟ توضیح داد: بنده از آن سریال کره‌ای اطلاعی ندارم. ولی تاکنون داستان‌های بسیاری ساخته شده که در آن به موضوع جابه‌جا شدن زمان پرداخته شده است؛ اینکه دو نفر به طور موازی و در زمان مختلف با هم تلاقی پیدا می‌کنند. به جرات می‌توانم بگویم به لحاظ ساخت و قصه هیچ شباهتی به آن کار‌ها وجود ندارد. 

وی درباره روایت داستان که علاوه‌بر اینکه عطیه هاتف را یک ماه جلوتر به تصویر می‌کشد، همزمان به زمان حال او هم می‌پردازد، گفت: بله، ما عطیه هاتف را هم در زمان حال و هم در زمان گذشته یعنی زمان احسان می‌بینیم. در زمان احسان او دانشجوی رشته پزشکی است و در زمان حال اینترن است و در بیمارستان کار می‌کند. به همین دلیل، در زمان احسان که با او در ارتباط است، او را نمی‌شناسد و جواب تلفن‌هایش را نمی‌دهد. 

لوافی در پاسخ به این پرسش که داستان به دنبال بیان چه بوده؟ گفت: همانطور که از نام سریال بر می‌آید، «ساهره» به دنبال آن است که انسان‌ها قدر فرصت‌های زندگی‌شان را بدانند و بفهمند از لحظات زندگی‌شان چطور باید استفاده کنند.

کارگردان سریال «رخنه» این سریال را در ژانر تخیلی دسته‌بندی کرد و درباره انتخاب بازیگران افزود:، چون آقای امین زندگانی چهره شناخته شده‌ای است و من به توانمندی ایشان اعتماد داشتم، برای نقش احسان انتخابش کردم. از آنجایی که ویژگی داستان به گونه‌ای است که یک آدم ناشناس به سراغ فرد سرشناس می‌رود و روی زندگی او تاثیر می‌گذارد، اصرار داشتم از خانم گلنوش قهرمانی به عنوان چهره کمتر دیده شده استفاده کنم. ایشان همانند آقای زندگانی در این سریال بی‌نظیر بازی کردند.

وی در بخش دیگر گفت‌و‌گو درباره دلایل استقبال مخاطب از ژانر ماورایی و تناسب آن با ماه رمضان گفت: از دلایل جذابیت این ژانر می‌توان به این نکته اشاره کرد که ژانر ماورایی یک موقعیت ناآشناست و تماشاچی هیچ‌وقت خودش را با چنین موقعیتی روبه‌رو ندیده است؛ اینکه چطور می‌شود یک نفر از بازه زمانی دیگر در زندگی‌مان دخالت کند و تاثیرگذار باشد. این موقعیت به لحاظ ناآشنا بودن آن جذاب است و مخاطب را همراه خود می‌کشاند. از نظر محتوایی نیز تحولاتی که در شخصیت‌ها بر اثر تلاقی زمان‌ها و رویارویی آدم‌ها با یکدیگر رخ می‌دهد، با معنویت ماه مبارک رمضان همخوانی و نزدیکی دارد.

لوافی در پاسخ به این سوال که با وجود پیشینه موفق سریال‌های ژانر ماورایی در دهه ۸۰، چه موانع و خط قرمز‌هایی برای این نوع سریال‌ها وجود دارد؟ تصریح کرد: همانطور که روایت و ساخت این نوع ژانر‌ها جذاب است، خطرناک هم می‌تواند باشد و ما را هنگام ساخت فریب بدهد. یعنی ما را به سمت جذابیت‌های کاذب سوق دهد. پیش از این، سریال‌های ایرانی‌ای ساخته شده‌اند که آنقدر در پرداخت عناصر ماورایی افراط کرده‌اند که گاه به جای تأثیرگذاری، خنده‌دار به نظر رسیده‌اند. اما برخلاف سریال‌های ماورایی در سریال «ساهره» نیروی ماورایی عجیب و غریبی وجود ندارد، که بخواهد روند داستان را تغییر دهد. بنابراین، همه چیز رئال و واقعی پیش می‌رود. نه موجود عجیب و غریبی در سریال دخالت می‌کند و نه شیطان در قالب یک انسان به داستان ورود می‌کند. 

این کارگردان درباره انتخاب این عنوان بیان کرد: «ساهره» به معنای صحرای محشری است، که این امکان را فراهم می‌کند تا چشم انسان‌ها دوباره باز شود. در حقیقت، این نام یک اصطلاح قرآنی است.

وی با اشاره به اینکه بخشی از این داستان به تغییر شخصیت‌ها خواهد پرداخت و در تلاقی این دو زمان اتفاقات جذاب دیگری به وقوع خواهد بست، افزود: به مرور در طول داستان نقش وکیل احسان و آقای طهمورث پررنگ خواهد شد. در نهایت، ماجرا به سمتی خواهد رفت، که مخاطب را غافلگیر می‌کند.

لوافی در پاسخ به این پرسش که نقش آقای فرهاد جم چگونه خواهد بود؟ گفت: درباره ایشان نمی‌توانم اظهارنظر کنم. ولی در چند قسمت آینده تکلیف آقای جم مشخص خواهد شد.