مجلس در دور باطل سؤال و انصراف؛ نظارت یا اتلاف وقت؟
رویداد۲۴| جلسه علنی امروز مجلس شورای اسلامی با محور «سؤال از وزیر اقتصاد» برگزار شد؛ سوالی که در نهایت، نه به رأی گذاشته شد و نه به تصمیم مشخصی انجامید. سید نجیب حسینی، نماینده سوالکننده، پس از شنیدن توضیحات وزیر اقتصاد اعلام کرد که قانع شده و از به رأی گذاشتن سؤال صرفنظر کرد؛ با این حال تنها به «انتظار برای حلوفصل موضوع» بسنده شد. نتیجه؟ یک وقتگذاری رسمی مجلس، بدون خروجی روشن و الزامآور.
این اتفاق، در امتداد سلسله رخدادهایی است که طی روزهای اخیر در بهارستان تکرار میشود. همین بود که محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، طرح سؤال از رئیسجمهور را که از سوی ذوالنوری و جمعی از نمایندگان دنبال میشد، نپذیرفت. تلاش تندروها که با چانهزنی برخی نمایندگان در هیئترئیسه همراه شد، بینتیجه مانده و از یک حاشیه سازی جدید پرهیز شد.
مجتبی زارعی، نماینده تهران در صفحه توییتر این ماجرا را روایت کرد و همین روایت نشان میدهد که حتی در درون مجلس هم اجماعی درباره فایده این نوع کنشها وجود ندارد. زارعی صراحتاً میگوید این اقدامات نه مسئلهای از کشور حل میکند، نه سفره مردم را بهبود میبخشد و نه ایده و طرح مشخصی پشت آن قرار دارد؛ بلکه صرفاً میتواند به تشدید اختلافات داخلی و سوءاستفاده دشمنان منجر شود.
در اینکه با توجه به شرایط حساس اقتصادی، فشارهای معیشتی مردم، تحریمها و فضای پیچیده سیاسی داخلی و خارجی، وقت وارد کردن فشار مضاعف و بیحاصل به دولت نیست، تردیدی وجود ندارد. اما سؤال اصلی اینجاست: اگر قرار نیست مجلس فشار بیاورد، پس دقیقاً چه میکند؟
مجلس یا باید اقدام مؤثر انجام دهد؛ یعنی سؤال، استیضاح، تحقیق و تفحص را تا انتها و با هدف اصلاح واقعی پیش ببرد، یا اگر تشخیص میدهد کشور در وضعیت بحرانی نیازمند آرامش و هماهنگی است، صریح و شفاف به دولت فرصت بدهد و همراهی کند تا از این گردنه عبور شود.
این وضعیت میانی و خاکستری که هر روز یک داستان برای دولت ساخته میشود، امضا جمع میشود، جلسه گذاشته میشود، اما در نهایت همهچیز بیسرانجام رها میشود، نه به نفع دولت است، نه مجلس و نه مردم. این پرسش جدی پیش روی افکار عمومی است که: این نمایشهای پرهزینه و بینتیجه، چه فایدهای دارد و برای چه کسی؟
مجلس اگر میخواهد در رأس امور بماند، باید میان «کنش نمایشی» و «نقش مسئولانه» یکی را انتخاب کند؛ چرا که در شرایط فعلی، بلاتکلیفی و نوسان، خود بخشی از بحران است.
