وعدههای بی فرجام دانشگاه علوم پزشکی گیلان؛
زیرساختهای بهداشت و درمان رودبار در آستانه فروپاشی است
شهرستان رودبار به عنوان پیشانی ورودی استان گیلان و یکی از پرترددترین محورهای مواصلاتی کشور، سالهاست با مشکلات جدی در حوزه زیرساختهای بهداشت و درمان مواجه است؛ مشکلاتی که به گفته منابع آگاه و کادر درمان منطقه، نهتنها روند ارائه خدمات را با اختلال روبهرو کرده بلکه در مواردی جان بیماران، بهویژه مصدومان سوانح جادهای، را با خطر مواجه ساخته است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، شهرستان رودبار به عنوان گلوگاه ارتباطی استان گیلان و یکی از پرترددترین محورهای مواصلاتی کشور، نقشی راهبردی در تردد روزانه هزاران مسافر و خودرو ایفا میکند.
موقعیت شهرستان رودبار، بهطور طبیعی ضرورت برخورداری از زیرساختهای بهداشتی و درمانی مجهز و آمادهبهکار را دوچندان میکند. با این حال، آنگونه که منابع آگاه و کادر درمان منطقه میگویند، ساختار سلامت این شهرستان سالهاست با مشکلات انباشته، پروژههای نیمهتمام، کمبود نیروی انسانی و فرسودگی تجهیزات دستوپنجه نرم میکند. مسائلی که نهتنها کیفیت خدمات درمانی را تحت تأثیر قرار داده، بلکه در شرایط بحرانی بهویژه در سوانح جادهای، میتواند جان بیماران را با تهدید جدی مواجه سازد.
انباشت وعدههای عملینشده، تعطیلی یا غیرفعال بودن برخی بخشهای بیمارستانی، کمبود تجهیزات حیاتی و فشار مضاعف بر کادر درمان، تصویری نگرانکننده از وضعیت موجود ترسیم میکند.
وضعیتی که به اعتقاد کارشناسان حوزه سلامت، نیازمند مداخله فوری و تصمیمگیری جدی در سطح مدیریتی استان است.
وضعیت نگرانکننده زیرساختهای بهداشت و درمان در رودبار
یک منبع آگاه در حوزه بهداشت و درمان شهرستان رودبار در گفت و گو با هبرنگار ایلنا،از تداوم مشکلات گسترده در زیرساختهای درمانی و بلاتکلیفی پروژههای نیمهتمام این شهرستان خبر داد.
به گفته این منبع آگاه، پروژه کلینیک تخصصی پزشکان رودبار که بیش از ۱۲ سال از آغاز عملیات اجرایی آن میگذرد، همچنان نیمهکاره رها شده و به بهرهبرداری نرسیده است. همچنین ساختمان مرکز خدمات جامع سلامت شهری رودبار نیز با گذشت حدود چهار تا پنج سال هنوز تکمیل نشده و کادر درمان در ساختمانی فرسوده به ارائه خدمات مشغولاند.
وی با اشاره به مشکلات خانههای بهداشت شهرستان افزود:حدود هشت خانه بهداشت هنوز به مودم و زیرساختهای ارتباطی مجهز نیستند و بسیاری از این مراکز نیازمند تعمیرات اساسی هستند؛ بهگونهای که هزینه برخی تعمیرات توسط بهورزان تأمین میشود.
به گفته وی، کمبود تجهیزات گرمایشی و سرمایشی و نبود مخزن ذخیره آب در برخی مراکز نیز از دیگر چالشهای موجود است.
این منبع آگاه وضعیت سه بیمارستان رودبار، رستمآباد و منجیل را نیز «نگرانکننده» توصیف کرد و گفت:مجموع خدمات این سه مرکز در عمل پاسخگوی نیاز جمعیت شهرستان و حجم بالای تردد جادهای منطقه نیست.
وی افزود:در بیمارستان سلامت رستمآباد، آزمایشگاهی که با کمک حدود ۲ میلیارد تومانی خیرین تجهیز شده، تنها یک روز در هفته فعال است. همچنین بخش زایمان با وجود حضور متخصص زنان فعال نیست، آمبولانس موجود نیز فرسوده اعلام شده و داروخانه بیمارستان مدتی است فعالیتی ندارد.
این منبع آگاه تصریح کرد:در بیمارستان رودبار، که به عنوان مرکز اصلی شهرستان شناخته میشود، بخش دیالیز با فرسودگی بیش از ۹۰ درصد دستگاهها مواجه است. همچنین ژنراتور برق اضطراری و دستگاه امحای زبالههای بیمارستانی با مشکلات فنی روبهرو هستند. دستگاه سیتیاسکن این مرکز نیز بنا به گفته این منبع، به دلیل کمبود نیرو و مشکلات فنی بهطور کامل فعال نیست.
وی افزود:بیمارستان منجیل نیز طبق این گزارش تنها با بخش اورژانس و اطفال فعالیت میکند و بخش داخلی آن به دلیل کمبود نیروی پرستاری تعطیل شده است.
نگرانی درباره سوانح جادهای
یک پزشک معالج در منطقه، با اشاره به موقعیت جغرافیایی رودبار به عنوان ورودی استان گیلان و محور پرتردد شمال کشور، گفت: در حوادث جادهای، زمان طلایی درمان بسیار حیاتی است. انتقال بیماران بدحال به رشت به دلیل کمبود امکانات تخصصی در شهرستان، میتواند شانس نجات را کاهش دهد.
وی تأکید کرد کمبود نیروی متخصص و پرستار، نبود برخی تجهیزات حیاتی و غیرفعال بودن برخی بخشها، فشار مضاعفی بر کادر درمان وارد کرده است.
وعدههایی که عملی نشد
به گفته این پزشک، مسئولان دانشگاه علوم پزشکی گیلان طی سالهای اخیر وعدههایی برای تکمیل پروژهها و تأمین تجهیزات دادهاند، اما این وعدهها تاکنون به نتیجه ملموسی منجر نشده است.
به گزارش ایلنا،با توجه به نقش راهبردی رودبار در تردد مسافران و وقوع سوانح جادهای، به نظر میرسد بازنگری فوری در وضعیت زیرساختهای درمانی این شهرستان ضرورتی اجتنابناپذیر باشد.
