همشهری آنلاین – آرش نهاوندی: نتایج تحقیق محققان آمریکایی نشان داد افرادی که ریتم شبانهروزی ضعیفی دارند، بیش از دو برابر سایرین در معرض خطر ابتلا به زوال عقل هستند.
وندی وانگ، محقق ارشد و استادیار اپیدمیولوژی و پزشکی داخلی در مرکز پزشکی «یوتی ساوت وسترن» در دالاس، گفت: تغییرات در ریتم شبانهروزی با افزایش سن اتفاق میافتد و شواهد نشان میدهد که اختلالات ریتم شبانهروزی ممکن است یک عامل خطر برای بیماریهای عصبی مانند زوال عقل باشد.
او در یک بیانیه خبری گفت: مطالعه ما این ریتمهای استراحت-فعالیت را اندازهگیری کرد و دریافت افرادی که ریتمهای ضعیفتر و تکهتکهتری دارند و افرادی که سطح فعالیتشان در اواخر روز به اوج خود میرسد، خطر ابتلا به زوال عقل در آنها بیشتر است.
خطر ۲.۵ برابری
برای این مطالعه، محققان نزدیک به ۲.۲۰۰ نفر را با میانگین سنی ۷۹ سال پیگیری کردند. هیچکدام در شروع مطالعه دچار زوال عقل نبودند.
همه شرکتکنندگان به طور متوسط به مدت ۱۲ روز مانیتورهای کوچک قلب را به سینه خود متصل کردند. این مانیتورها دادههای مربوط به ریتم شبانهروزی افراد را ثبت میکردند.
سپس این افراد به طور متوسط حدود سه سال تحت نظر قرار گرفتند که در طی آن ۱۷۶ نفر به زوال عقل مبتلا شدند.
محققان بر اساس ریتم شبانهروزی آنها، شرکتکنندگان را به سه گروه تقسیم کردند. سپس گروههای دارای ریتم شبانهروزی قوی و ضعیف را با هم مقایسه کردند.
در مجموع، ۱۰۶ نفر از ۷۲۷ نفر در گروه دارای ریتم شبانهروزی ضعیف به زوال عقل مبتلا شدند، در حالی که ۳۱ نفر از ۷۲۸ نفر در گروه دارای ریتم شبانهروزی قوی به این بیماری مبتلا شدند.
محققان تخمین زدند که این میزان تقریبا ۲.۵ برابر خطر ابتلا به زوال عقل بیشتر در بین افرادی با ریتم شبانهروزی ضعیفتر وجود دارد.
وانگ گفت: اختلال در ریتم شبانهروزی ممکن است فرآیندهای بدن مانند التهاب را تغییر دهد و در خواب اختلال ایجاد کند، احتمالا پلاکهای آمیلوئید مرتبط با زوال عقل را افزایش داده یا پاکسازی آمیلوئید از مغز را کاهش دهد.
بیشتر بخوانید:
ریتم شبانه روزی
ریتم شبانهروزی اصطلاح دیگری برای ساعت داخلی بدن است که چرخه خواب ۲۴ ساعته فرد را تنظیم میکند.
ریتم شبانهروزی که توسط مغز هدایت میشود و تحت تأثیر قرار گرفتن در معرض نور است، عملکردهای بدن مانند ترشح هورمون، هضم و دمای بدن را نیز تنظیم میکند.
محققان میگویند یک ریتم شبانهروزی قوی، ساعت بدن فرد را به خوبی با ۲۴ ساعت شبانهروز هماهنگ میکند و سیگنالهای واضحی برای عملکردهای بدن ارسال میکند. افرادی که ریتم شبانهروزی قوی دارند، حتی اگر برنامهشان تغییر کند یا نور روز با تغییر فصلها تغییر کند، تمایل دارند زمانهای منظمی را برای خواب دنبال کنند.
از سوی دیگر، محققان میگویند افرادی که ریتم شبانهروزی ضعیفی دارند، بیشتر احتمال دارد که ساعت بدنشان با تغییرات فصلی یا تغییر برنامه مختل شود.
