مردان ۷ سال زودتر از زنان دچار بیماری قلبی عروقی میشوند
مطالعهای جدید نشان میدهد مردان حدود هفت سال زودتر از زنان به بیماریهای قلبیعروقی مبتلا میشوند، اما علت دقیق این تفاوت هنوز مشخص نیست. بهطور عمده، این تفاوت ناشی از بیماری عروق کرونر قلب است که دراثر تجمع پلاک در رگهای قلب ایجاد میشود و تقریباً یک دهه زودتر در مردان دیده میشود.
بیماریهای قلبیعروقی شامل مجموعهای از مشکلات مانند بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی و سکته مغزی هستند و هنوز هم عامل اصلی مرگ در مردان و زنان در ایالات متحده محسوب میشوند، اما در هر جنس در زمانهای متفاوتی ظاهر میشوند.
پژوهش جدید بر اساس دادههای مطالعه CARDIA انجام شده؛ مطالعهای که بیش از ۵هزار بزرگسال آمریکایی را از سالهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ تا سال ۲۰۲۰ دنبال کرده است.
به گزارش لایوساینس، شرکتکنندگان در آغاز مطالعه بین ۱۸ تا ۳۰ سال سن داشتند و دادههای سلامت آنها از طریق معاینات پزشکی و پرسشنامهها در زمان شروع مطالعه و سپس در سالهای دوم، پنجم، هفتم، دهم، پانزدهم، بیستم، بیستوپنجم و سیام جمعآوری شد. این روش طولانیمدت و جمعیت نسبتاً بزرگ، امکان بررسی تغییرات سلامت قلب از اوایل بزرگسالی تا میانسالی را فراهم کرده است.
خطر ابتلا به بیماری قلبی از حدود ۳۵ سالگی در مردان بالاتر از زنان است
پژوهشگران دریافتند که خطر ابتلا به بیماریهای قلبی از حدود ۳۵ سالگی شروع به تفاوت بین مردان و زنان میکند. از این سن تا میانسالی، مردان بهطور مداوم در معرض خطر بیشتری هستند. این موضوع حتی پس از در نظر گرفتن عوامل شناختهشده خطر مانند شاخص توده بدن، فشار خون، قند خون، فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، کیفیت رژیم غذایی و سطح کلسترول LDL (بد) همچنان برقرار بود. این موضوع نشان میدهد که عوامل بیولوژیکی یا اجتماعی دیگری نیز ممکن است مردان را در سنین پایینتر نسبت به بیماری قلبی آسیبپذیرتر کنند.
تا ۵۰ سالگی، حدود ۵ درصد مردان به نوعی از بیماریهای قلبی مبتلا شده بودند، در حالی که همین میزان در زنان تا حدود ۵۷ سالگی رخ نمیدهد. بیشترین فاصله بین دو جنس در بیماری عروق کرونر بود؛ مردان ۱۰ سال زودتر از زنان به دو درصد خطر ابتلا به این بیماری رسیدند. اما در سن بروز سکته مغزی یا نارسایی قلبی تفاوت چندانی بین مردان و زنان دیده نشد و ریسک این مشکلات در طول بزرگسالی تا حد زیادی مشابه بود.
بااینحال، مطالعه محدودیتهایی نیز دارد. از جمله اینکه عواملی مانند بارداری، یائسگی یا بیماریهایی که عمدتاً زنان را تحت تأثیر قرار میدهند، در آن لحاظ نشدهاند. همچنین، عواملی مانند تغییرات در روشهای درمان، ابزارهای تشخیصی و دستورالعملهای سلامت عمومی در طول مدت ۳۰ سال مطالعه میتوانند بر زمان شناسایی یا درمان بیماری تأثیر گذاشته باشند. درنتیجه، تحقیق نمیتواند بهطور قطعی علت ابتلای زودهنگام مردان به بیماری قلبی را مشخص کند، بلکه صرفاً ارتباط بین جنس و ریسک بیماری قلبی را نشان میدهد.
پژوهشگران همچنین اشاره کردند که تفاوت در استفاده از خدمات پیشگیرانه بهداشتی ممکن است در این اختلاف نقش داشته باشد. برای مثال، زنان ۱۸ تا ۴۴ سال تقریباً چهار برابر مردان از مراقبتهای پیشگیرانه پزشکی بهره میبرند که بخشی از آن به دلیل مراجعات منظم برای مراقبتهای زنان و زایمان است. افزایش دسترسی و تشویق مردان جوان به مراقبتهای پیشگیرانه میتواند فرصتی مهم برای کاهش خطر بیماریهای قلبی در سنین پایین باشد.
متخصصان تأکید میکنند که رابطه جنسیت و خطر بیماری قلبی پیچیده است و در طول عمر تغییر میکند. در حالی که مردان در سنین پایینتر آسیبپذیرتر هستند، خطر بیماری قلبی در زنان پس از یائسگی با کاهش سطح هورمون محافظ استروژن بهطور قابل توجهی افزایش مییابد. بنابراین، مطالعه نشان نمیدهد که یک جنس بهطور کلی در معرض خطر بیشتری است، بلکه زمان اوج ریسک در طول زندگی را مشخص میکند.
در نهایت، همه متخصصان سلامت تأکید میکنند که بیماریهای قلبی هنوز عامل اصلی مرگ و ناتوانی در مردان و زنان هستند و همه افراد باید مراقبتهای منظم قلبی داشته باشند و سبک زندگی سالمی شامل رژیم غذایی مناسب، فعالیت بدنی منظم و پرهیز از سیگار را رعایت کنند.
پژوهش در ژورنال Journal of the American Heart Association منتشر شده است.


