طرفداری | فراتر از ایمانی که لیورپول به فلوریان ویرتس دارد، اعتمادی که آنها را مجبور به پرداخت 116 میلیون پوند کرد، یک سابقه روشن نیز وجود دارد که مدیران باشگاه را به این باور رسانده ویرتس میتواند به مهمترین بازیکن این تیم تبدیل شود.
این تجربه به تاتنهام و دوران لوکا مودریچ برمیگردد؛ زمانی که مایکل ادواردز، مدیر اجرایی بخش فوتبال گروه فِنوی و نفر اول ساختار ورزشی لیورپول، از نزدیک روند رشد هافبک کروات را دنبال میکرد. مقایسه ویرتس با مودریچ، قیاسی است که خود ادواردز هم در جمعهای خصوصی به آن اشاره میکند. هنگامی که مودریچ در سال 2008 به اسپرز پیوست، ادواردز هنوز در این باشگاه لندنی حضور نداشت؛ او یک سال بعد، بهعنوان تحلیلگر، همراه با هری ردنپ راهی این باشگاه شد. با این حال، مدیر انگلیسی خیلی زود به یکی از حامیان اصلی مودریچ تبدیل شد. ایان گراهام در کتاب «چگونه لیگ برتر را ببریم» به این موضوع پرداخته است. گراهام که از نزدیکان ادواردز و رئیس سابق بخش تحقیقات لیورپول است، پیش از آن هم در تاتنهام با او همکاری داشت. او نوشته است:
لوکا مودریچ یکی از بازیکنانی بود که دربارهاش اختلاف نظر داشتیم. بر اساس سیستم ما، او یک هافبک تهاجمی جوانِ خوب محسوب میشد، اما اِدی [ادواردز] معتقد بود با فاصله، بهترین بازیکن تیم است. وقتی پیشنهادهای بزرگتری از اروپا میرسید، نظر ما این بود که اگر جانشین مناسبی وجود دارد، تاتنهام باید به فروش او فکر کند. اما اِدی کاملاً مخالف بود.
در آن زمان، مدلهای دادهمحور و ابزارهای تحلیلی به اندازه امروز پیشرفته نبودند. با این حال، این ماجرا نشان داد که «قضاوت چشمی» هنوز هم اهمیت دارد و نباید نادیده گرفته شود. بعضی بازیکنان، و بعضی سبکها، برای دیده شدن به زمان نیاز دارند. در آن مقطع، ادواردز رئیس بخش تحلیل عملکرد تاتنهام بود و مودریچ بعد از انتقال ۱۶.۵ میلیون پوندیاش از دینامو زاگرب روزهای سختی را میگذراند. خیلیها او را بازیکنی سبکوزن میدانستند که توان تحمل فشار و فیزیک لیگ برتر را ندارد. مصدومیت زانو هم اوضاع را بدتر کرده بود.
گراهام با نگاهی به گذشته مینویسد:
حالا که میدانیم چه چیزهایی در آن مدلهای اولیه جا افتاده بود، مشخص است که اِدی درست میگفت و ما اشتباه میکردیم. مودریچ دریبل و پاسهای خوبی داشت، اما در حد کلاس جهانی نبود. اِدی با تماشای دقیق همه بازیها روی ویدئو میدید که مودریچ چطور در فضاهای بسیار تنگ توپ میگیرد، پاس میدهد و دریبل میزند و بارها فشار را از روی تیمش برمیدارد. اینها چیزهایی بود که از دل دادهها بهسختی بیرون میآمد، چون آن زمان اصلاً بهطور مستقیم ثبت نمیشدند.
به گفته گراهام، تجربه مودریچ در نهایت به «الگوی ما برای شناخت بازیکنان» تبدیل شد. دادهها نقطه شروع ارزیابی بودند و بعد از آن، ادواردز با نظر نهایی خودش وارد میشد. او ادامه میدهد:
در بیشتر موارد، مدل و نظر اِدی به هم نزدیک بود، اما در موارد خاصی مثل مودریچ، اِدی معتقد بود «بازیکن یا عملکرد بهتری دارد، یا بدتر از چیزی است که مدل نشان میدهد».
انتقال فلوریان ویرتس به لیورپول هم دقیقاً با همین نگاه و به هدایت مستقیم مایکل ادواردز انجام شد. فراتر از شباهتهای فنی میان این دو، با این تفاوت که مودریچ معمولاً عقبتر بازی میکند، شباهتهای فیزیکی آنها هم قابل توجه است. دیمیتار برباتوف، همتیمی سابق مودریچ در تاتنهام که او هم مثل ویرتس از بایرلورکوزن به لیگ برتر آمد، در یک پادکست گفت:
بعضیها میگویند فیزیک ویرتس برای لیگ برتر ایدئال نیست. اما کافی است به بهترین بازیکنان این پست نگاه کنید؛ مثل مودریچ، با همین ساختار بدنی. مودریچ؟ یک هیولای واقعی. باورنکردنی است. باید به ویرتس زمان داد. به نظرم او برای لیورپول فوقالعاده خواهد شد.
ویرتس نسبت به مودریچ، قد بلندتر و وزن سنگینتری دارد، اما نباید فراموش کرد که حتی در این ۲۰ سال، فوتبالیستها بهطور کلی به ورزشکارانی درشتتر و قدرتمندتر تبدیل شدهاند. جالب آن که پیش از پیروزی لیورپول برابر تاتنهام، دیداری که هافبک آلمانی اولین پاس گل لیگ برتریاش را ارسال کرد، آرنه اسلوت فاش کرد که ویرتس بهوسیله عضلهسازی، 2.5 کیلوگرم به وزن خود افزوده است. هدف او افزایش قدرت بدنی و سازگاری با شرایط بازی در لیگ برتر انگلیس بود.
لیورپول این هفته در آنفیلد برابر وولورهمپتون به پیروزی رسید؛ تیمی که این فصل هدف امتیازگیری لیگبرتریها بوده است. با این حال، آن بازی ممکن است سالها بعد بهعنوان نقطهای مهم در مسیر حرفهای فلوریان ویرتس به یاد آورده شود. ویرتس ۲۲ ساله در بیستوسومین بازیاش در فوتبال انگلیس، برای اولین بار موفق به گلزنی شد. مهمتر از گل، نشانههایی بود که از تواناییاش در هدایت بازی و هماهنگ کردن حملات قرمزها دیده شد؛ همان نقشی که پیشتر در لورکوزن داشت و باعث شد تابستان گذشته منچسترسیتی و بایرن مونیخ به سراغش بیایند.
منچسترسیتی و بایرن مونیخ اصرار دارند وقتی هزینه انتقال بیش از حد بالا رفت، از این معامله کنار کشیدند؛ تصمیمی که حالا با توجه به خرید ۳۴ میلیون پوندی رایان شرکی از سوی سیتی، منطقیتر به نظر میرسد. اما روایت لیورپول متفاوت است: آنها تأکید دارند ویرتس آنفیلد را انتخاب کرد و همین باعث عقبنشینی رقبا شد. لیورپول در اولین روز سال نو، میزبان لیدزیونایتد خواهد بود و هافبک آلمانی قرمزها امیدوار است نمایشهای خوبش را ادامه دهد.
متنی که خواندید، بخشی از یادداشت جیسون بارت در تلگراف بود. او در این مطلب، از نوشتههای ایان گراهام استفاده کرده است.
