به گزارش ایسنا، میدل ایست آی در گزارشی نوشت: آتشبس مشابهی که در ژانویه سال گذشته برقرار شد، پس از نقض یکجانبه آن توسط رژیم صهیونیستی و از سرگیری حملات، در طول ماه رمضان از بین رفت و بسیاری را در مورد آنچه در پیش است، نامطمئن گذاشت.
امسال، خانوادههای بیش از ۷۲۰۰۰ فلسطینی که از اکتبر ۲۰۲۳ در بمبارانهای بیرحمانه اسرائیل شهید شدهاند، مجبورند در فضایی از غم و فقدان، با ماه رمضان روبهرو شوند.
یک فلسطینی آواره از شمال غزه، از چادر موقت خود در اردوگاه پناهجویان نصیرات گفت: «هیچ تفاوت واقعی بین ماه رمضان فعلی و ماه رمضان در طول جنگ وجود ندارد. تنها تفاوت این است که برخی از کشتارها و خونریزیها متوقف شده است.»
با وجود آرامش نسبی در بمبارانهای گسترده، حملات به طور کامل متوقف نشده است. در دو روز اول ماه رمضان، ارتش اسرائیل دو فلسطینی را کشت و چهار نفر دیگر را در سراسر نوار غزه زخمی کرد.
از زمان توافق آتشبس در ماه اکتبر، طبق اعلام وزارت بهداشت غزه، حداقل ۶۰۳ فلسطینی شهید و ۱۶۱۸ نفر دیگر زخمی شدهاند.
بیشتر تلفات در بمبارانها و تیراندازیها در نزدیکی خط زرد رخ داده است، در حالی که برخی دیگر در حملات اسرائیل به مناطقی که قرار بود امن باشند، شهید شدهاند.
برای بسیاری از خانوادهها، آتشبس شدت حملات را تغییر داده است، اما واقعیت غم و اندوه، آوارگی و جوامع متلاشی شدهای که همچنان زندگی روزمره در غزه را شکل میدهند، تغییر نکرده است.
طبق توافق آتشبس، «خط زرد» اسرائیل، یک منطقه ممنوعه نظامی در شمال و شرق غزه و همچنان تحت کنترل اسرائیل است.
از ماه اکتبر، نیروهای صهیونیستی به تدریج خط زرد را به سمت غرب گسترش داده و تقریبا ۵۸ درصد از غزه را تحت کنترل خود درآورده و محلههای بیشتری را ضمیمه و دهها هزار فلسطینی را از دسترسی به خانههایشان ناتوان کردهاند.
رمضان در چادر
در طول دو سال گذشته، فلسطینیها در سراسر نوار غزه، رمضان را در شرایط گرسنگی تحمیلی اسرائیل سپری کردهاند که طی آن نیروهای اسرائیلی صدها فلسطینی را که در شهر غزه منتظر کمک بودند، در عملیات «قتل عام آرد» کشتند.
در ماه رمضان امسال، با اینکه بازارهای غزه شبیه دوران قبل از جنگ هستند و قفسهها دوباره پر از کالا شدهاند اما برای بسیاری در غزه، این اقلام تا حد زیادی دور از دسترس و غیرقابل تهیه در میان ویرانی کامل بخش اقتصادی این نوار فقیرنشین هستند.
بسیاری از ساکنان غزه همچنان باید برای پخت و پز از هیزم استفاده کنند و همچنان دسترسی به آب آشامیدنی و سالم آرزویی محال محسوب میشود.
یکی از ساکنان باریکه غزه گفت: «امروز، ما کالاها را در قفسهها داریم اما نمیتوانیم آنها را برای فرزندانمان بخریم. ما تمام پول خود را برای آوارگی، خرید چادر و نقل مکان از یک منطقه به منطقه دیگر از دست دادهایم. وقتی ماه رمضان از راه رسید، ما کاملا آماده نبودیم.»
انتهای پیام
