استقلال؛ از شعار تا ثمره انقلاب اسلامی

استقلال، فقط یک واژه نبود؛ بلکه خاری در چشم استعمار و دستاوردی عظیم بود که ملت ایران با انقلاب خود به دست آورد.امروز، پس از گذشت چهار دهه، این آرمان همچنان زنده و پویاست. اما معنای استقلال در دنیای پیچیده امروز، تنها به معنای نفی حضور نظامی بیگانه نیست؛ بلکه به معنای حفظ اراده ملی در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و علمی است.در شرایط کنونی که برخی سیاستمداران جهانی، مانند ترامپ، مذاکره را نه بر پایه احترام و عدالت، بلکه به معنای تسلیم و پذیرش شرایط یکطرفه معنا می‌کنند، اهمیت پایبندی به استقلال ملی، صدچندان می‌شود. تجربه تاریخی ملت ایران نشان داده که پذیرش تحمیل و زورگویی، نه تنها مشکلات را حل نکرده، بلکه راه را برای فشارهای بیشتر باز می‌کند.‌ استقلال، امروز به معنای هوشیاری در برابر «مذاکره تحمیلی» است؛ مذاکره‌ای که هدفش نه حل اختلافات، بلکه تضعیف ارکان نظام و انحراف انقلاب از آرمان‌هایش است.در بعد اقتصادی، به معنای مقاوم سازی اقتصاد، تکیه بر تولید داخلی و کاهش وابستگی به درآمدهای ناپایدار است. در عرصه فرهنگ، به معنای صیانت از هویت اسلامی-ایرانی در برابر تهاجم نرم است. در حوزه سیاست خارجی، به معنای تن ندادن به رابطه «سلطه‌گر-سلطه‌پذیر» و تعامل بر پایه عزت، حکمت و مصلحت است.دهه فجر، فرصتی است تا بار دیگر بر این اصل انکارناپذیر تأکید کنیم: استقلال، گوهر گرانبهای انقلاب اسلامی و خط قرمز ملت ایران است. ما امروز نه تنها باید از این دستاورد پاسداری کنیم، بلکه با تقویت اقتدار ملی در همه زمینه‌ها، هزینه تهدید و تحمیل را برای دشمنان افزایش دهیم. راه حفظ استقلال، عبور از چالش‌ها با تکیه بر عقلانیت، وحدت و ایمان به توان داخلی است. یادمان باشد؛ استقلال، شرط بقا و عزت امروز ایران اسلامی است.