زلزله در دنیای انیمیشن؛ گزارش جنجالی از نفوذ ایدئولوژی‌های جنسی در بخش کودک نتفلیکس

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، در حالی که والدین در سراسر جهان به طور سنتی پلتفرم‌های پخش محتوا را فضایی امن برای سرگرمی فرزندان خود می‌دانستند، گزارش‌های جدید حاکی از آن است که مرزهای میان محتوای بزرگسال و کودک در بزرگترین سرویس استریم جهان، به سرعت در حال فروپاشی است. نتفلیکس که سال‌ها پیشرو در عرصه نوآوری رسانه‌ای بود، اکنون در مرکز یک بحران فرهنگی عمیق قرار گرفته است.

تحلیل‌های آماری نشان می‌دهند که این پلتفرم با بازتعریف فرنچایزهای محبوبی همچون «اتوبوس مدرسه جادویی» و «پاور رنجرز»، مسیری را پیش گرفته است که منتقدان آن را «ایدئولوژی‌زنی در مهدکودک» می‌نامند. این گزارش نه تنها به حضور فیزیکی شخصیت‌ها، بلکه به تغییر بنیادین روایت‌ها و گنجاندن مفاهیم پیچیده‌ای نظیر «هویت جنسیتی» و «ترنس‌جندریسم» در برنامه‌هایی اشاره دارد که مخاطب هدف آن‌ها، خردسالانی هستند که هنوز درک اولیه‌ای از مفاهیم بیولوژیک ندارند. این روند، نتفلیکس را با چالشی دوسویه روبرو کرده است: اصرار بر استراتژی شمول‌گرایی (Inclusion) از یک سو و ریزش اعتماد خانواده‌ها به عنوان ستون اصلی مشترکان از سوی دیگر.

استراتژی «شمول‌گرایی» (Inclusion) در مقابل ریزش مخاطب

نتفلیکس به طور رسمی اعلام کرده است که هدفش بازتاب دادن تنوع جهانی در داستان‌هایش است. با این حال، این استراتژی با چالش‌های جدی روبرو شده است: پروژه روشنایی (Inclusion Benchmarks): نتفلیکس از اولین استودیوهایی بود که گزارش‌های سالانه داوطلبانه درباره میزان حضور اقلیت‌ها در جلو و پشت دوربین منتشر کرد. طبق گزارش‌های داخلی، آن‌ها متعهد شده‌اند که درصد حضور شخصیت‌های LGBTQ+ را فراتر از میانگین آماری جامعه (که حدود ۷ تا ۱۰ درصد تخمین زده می‌شود) ببرند.

واکنش بازار: برخلاف تصور، این رویکرد همیشه به سودآوری ختم نشده است. در سال‌های اخیر، برخی پروژه‌های پرهزینه با این مضامین (مانند انیمیشن Q-Force) با استقبال بسیار ضعیف روبرو و به سرعت لغو شدند.

 تغییر در فرنچایزهای نوستالژیک

گزارش «زنان نگران برای آمریکا» به درستی روی بازسازی‌ها دست گذاشته است. این یک تاکتیک تجاری است: استفاده از نام‌های آشنا برای والدین (مثل توت‌فرنگی کوچولو) جهت معرفی مفاهیم جدید به کودکان.

تغییر رده‌بندی سنی: در برخی موارد، نتفلیکس متهم شده است که با استفاده از انیمیشن‌های رنگارنگ، محتوایی را که از نظر روانشناسی برای نوجوانان (۱۴+) مناسب است، در دسته‌بندی کودکان (۷+) قرار می‌دهد.

نمونه‌های جدی‌تر: در سریال Dead End: Paranormal Park یا انیمیشن Nimona، موضوع هویت جنسیتی دیگر یک زیرمتن نیست، بلکه موتور محرک اصلی داستان است.

 آمارها و تحلیل‌های مکمل

علاوه بر گزارش‌های محافظه‌کاران، نهادهای لیبرال مانند GLAAD نیز آمارهایی منتشر می‌کنند که تأییدکننده این روند است: طبق گزارش Where We Are on TV، نتفلیکس برای چندین سال متوالی رتبه اول را در تعداد شخصیت‌های LGBTQ+ در میان تمام پلتفرم‌های پخش آنلاین داشته است.

این تمرکز باعث شده است که در بازارهای محافظه‌کارتر (مانند خاورمیانه، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آسیا)، نتفلیکس با هشدارهای قانونی و حتی خطر فیلترینگ یا حذف محتوا روبرو شود.