طرفداری | مانوئل نویر، سنگربان افسانهای بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان همچنان در سطح اول فوتبال حضور دارد. او در 39 سالگی امیدوار ضمن کسب عناوین مهم قهرمانی، رد پای خود در تاریخ فوتبال را پررنگتر کند.
اگر درباره بازیکنی صحبت کنیم که پست بازیاش را متحول کرده، اولین انتخاب ما مانوئل نویر خواهد بود. بازیکنی که الگوی بسیاری از دروازهبانان امروزی محسوب میشود و در برخی موارد رویکرد تیمها را هم دگرگون کرده است. نشریه اکیپ امروز مصاحبه جالب و خواندنیای از سنگربان بایرن مونیخ منتشر کرد. نویر در این گفتوگو درباره موضوعات مختلفی صحبت کرده است.
مانوئل نویر واقعاً قرار بود دروازهبان شود؟
من هیچوقت پست دروازهبانی را انتخاب نکردم. مربی مرا درون دروازه گذاشت. تازه به تیمهای پایه شالکه ملحق شده بودم و آنجا اصلاً دروازهبانی وجود نداشت. آن زمان هم کسی علاقهای به پذیرش این پست نداشت. ما روی زمینهای بسیار سخت بازی میکردیم؛ چمن مصنوعی، زمینهای سفت و حتی جاهایی که بیشتر شبیه پارکینگ بودند. شیرجه زدن دردناک بود و کسی حاضر نبود این مسئولیت را بپذیرد.
وقتی در شالکه حضور نداشتم، دوست داشتم کنار دوستانم در پست دیگری بازی کنم. مربیام گاهی مرا محدود میکرد، چون فوتبال خیابانی باعث شده بود علاقه زیادی به لمس توپ داشته باشم. میخواستم در جریان بازی حضور فعال داشته باشم. حتی همان زمان هم نمیخواستم صرفاً با دستانم بازی کنم. دوست داشتم توپ زیر پایم باشد.
گواردیولا واقعاً میخواست از نویر در پست هافبک استفاده کند؟
کارل هاینتس رومنیگه این موضوع را گفته است. در سطح پایینتر احتمالاً میتوانستم بیرون از دروازه بازی کنم. مثلاً در دسته سوم و در تیمی که فوتبال مالکانه بازی میکند، این موضوع شدنی بود. شاید مقداری سرعتم کم باشد، اما میتوانستم در سطح خوبی ظاهر شوم. نمیدانم مدافع میانی میشدم یا هافبک دفاعی؛ چیزی شبیه خاوی مارتینز. میتوانست تجربه جالبی باشد. اما حقیقت این است که من از آنچه به عنوان یک دروازهبان ارائه دادهام کاملاً راضی هستم و بابت مسیر حرفهایام خوشحالم.
الگوهای نویر کدام دروازهبانها بودند؟
افراد زیادی بودند. در سطح بینالمللی، ادوین فن در سار و پیتر اشمایکل. نحوه عملکردشان در بازی با پا و جایگیریشان الهامبخش بود. در آلمان هم میتوانم از ینس لمن و اولیور کان نام ببرم. هرکدام ویژگیهای خاص خودشان را داشتند. وقتی بچه بودم، ویدیوهای زیادی از فوتبال آژاکس تماشا میکردم. همچنین خیلی تنیس بازی میکردم. به بوریس بکر، میشل اشتیخ و اشتفی گراف علاقه داشتم. پوسترهایشان را در اتاقم زده بودم. البته یک پوستر هم از میشل شوماخر داشتم.
نظر نویر در مورد ریسک و اشتباه در فوتبال چیست؟
ریسک بخشی از فوتبال است. اما اینکه چه مقدار ریسک کنید، به شرایط مسابقه بستگی دارد. به نتیجه بازی، دقیقه و موقعیتی که در آن قرار دارید. گاهی مجبور میشوید ریسک بیشتری داشته باشید و گاهی باید محتاطتر باشید. حتی اگر اشتباه کنید، بازی همیشه تمام نمیشود. من تلاش میکنم اشتباه را هرچه سریعتر از ذهنم بیرون کنم. کار آسانی نیست، اما ضروری است. از نظر من، همیشه باید از صفر شروع کنید. نه درگیر لحظات خوب قبلی شوید و نه اجازه بدهید اشتباهات شما را نابود کنند. از نظر ذهنی باید با توپ بعدی طوری برخورد کنید که انگار اولین توپ مسابقه است.
آنری گفته که نویر پست دروازهبانی را متحول کرد؛ او حقیقت را میگوید؟
صادقانه بگویم، خیلی به این موضوع فکر نمیکنم. من هنوز بازی میکنم و روی زمان حال تمرکز کردهام. روی این موضوع که چگونه میتوانم به تیمم کمک کنم. من کاری انجام نمیدهم که بعداً ادعا کنم فوتبال را متحول کردهام یا باعث شکلگیری یک سبک مدرن در پست دروازهبانی شدهام. من برای نمایش وارد زمین نمیشوم. هدفم این است که تصمیمات کارآمدی به نفع تیمم بگیرم. با این حال، طبیعی است که شنیدن چنین حرفی از یک اسطوره فوتبال مثل تیری آنری، برایم افتخار بزرگی محسوب میشود.
یک سیو کامل از نگاه مانوئل نویر چه سیوی است؟
لازم نیست سیو تماشایی یا نمایشی باشد، مهم این است که مؤثر باشد. بسیاری از سیوها بیش از حد نمایشی هستند و بیشتر برای ثبت یک عکس خوب طراحی شدهاند. بهتر است توپ را بگیرید و مالکیت را حفظ کنید تا اینکه مجبور شوید به حریف کرنر بدهید. ممکن است گل بخورید و آن سیو بیفایده باشد. از نظر من، مهمترین نکته همیشه کارآمدی سیو خواهد بود.
به عنوان دروازهبان، سیو یا پاسی که گل میسازد؟
حقیقتاً باید بگویم سیو. فصل جاری گلی که برابر لورکوزن به ثمر رساندیم را دوست داشتم. روی گل گنابری نقش داشتم. البته موارد زیادی هم بوده که توپ از انتهای زمین شروع شده و به موقعیت گل ختم نشده است. در این شرایط، یک سیو خوب بسیار ارزشمندتر از فرصتی است که به نتیجه نمیرسد.
نظر نویر در مورد دروازهبانهای فوتبال
اینکه تنها یک گلر موفق به کسب توپ طلا شده باشد (لئو یاشین در سال 1963) طبیعتاً کمی عجیب است، اما ما دروازهبانها این موضوع را میپذیریم. من در سال ۲۰۱۴ سوم شدم. واقعیت این است که ما توقع زیادی نداریم. مسئله این است که خیلیها نمیتوانند جایگاه ما را بهدرستی ارزیابی کنند. درباره سایر بازیکنان، همه فکر میکنند همهچیز را میدانند، اما در مورد دروازهبانها، باید خودتان تجربه کرده باشید، موقعیتها و واکنشها را شناخته و کمی هم متخصص این کار باشید!
و 40 سالگی؛ نویر تا کِی بازی خواهد کرد؟
نمیتوانم بگویم تا کی بازی خواهم کرد. قراردادم تا پایان ژوئن است و پس از یورو ۲۰۲۴ از فوتبال ملی خداحافظی کردهام. این موضوع به سلامت و تواناییام در ارائه عملکرد خوب بستگی دارد. فعلاً خوشحالم، آمادهام و کنجکاوم ببینم تا کی ادامه خواهد داشت. هنوز عاشق تمریناتم و هر فصل حس تازگی و انگیزهای نو دارم. در پانزده سال گذشته خیلی چیزها تغییر کرده؛ کادر فنی، مربیان، بازیکنان، اما فضای بایرن مونیخ همچنان عالی است.
نویر میخواهد چگونه به خاطر آورده شود؟ آرزوی او چیست؟
اینکه چطور از من یاد کنند، به مردم بستگی دارد اما امیدوارم نگاه مثبتی داشته باشند. امیدوارم وقتی خداحافظی کردم، وقتی به دورانم نگاه میکنند، بگویند مانوئل نویر یک دروازهبان خوب بود.
